روسیه بار دیگر پیشنهادهای مربوط به آتش‌بس دریایی در دریای سیاه را رد کرد. در حالی که مسکو پیشنهادهای اوکراین و سازمان ملل را به عنوان «تدابیر ناقص» توصیف می‌کند، حملات به کشتی‌های تجاری، بنادر اوکراینی و زیرساخت‌های دریایی افزایش یافته است.
تغییر موازنه قدرت: از کنترل دریایی به ممانعت دریایی
اوکراین با وجود نداشتن یک نیروی دریایی متداول، توانسته است موازنه را از کنترل دریایی (Sea Control) روسیه به سمت ممانعت دریایی (Sea Denial) تغییر دهد. این موفقیت مدیون عملیات‌های چنددامنه (Cross-domain operations) با تکیه بر سیستم‌های رباتیک مجهز به هوش مصنوعی (AI-enabled) و پلتفرم‌های پیشرفته بدون سرنشین است که باعث تضعیف و عقب‌نشینی ناوگان روسیه به بنادر شده است.
- نبرد پهپادهای دریایی: در ۱۲ سپتامبر، یک شناور بدون سرنشین (USV) مدل Sargan 3000 اوکراینی، یک قایق بدون سرنشین روسیه را نابود کرد که به عنوان اولین نبرد پهپادهای دریایی در جهان توصیف شده است.
- جنگ شبکه‌محور: شناسایی هدف توسط سازمان اطلاعات نظامی پیش از درگیر شدن پهپاد، نشان‌دهنده ماهیت شبکه‌محور (Networked) جنگ‌های دریایی مدرن است.
چالش‌های حفاظتی و زیرساخت‌های حیاتی
یکی از نقاط ضعف کلیدی، محدودیت در توانمندی‌های پدافند هوایی است که مانع از تبدیل موفقیت‌های عملیاتی به مزیت استراتژیک می‌شود. همچنین، حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی زیردریایی (Critical Undersea Infrastructure) به دلیل پیچیدگی‌های مالکیت و مدیریت، با چالش‌های جدی روبروست.
هماهنگی بین کشورهای منطقه برای حفاظت از این دارایی‌ها به دلیل تفاوت در ادراکات امنیتی و اولویت‌های سیاسی محدود است. در حال حاضر، مکانیسم‌های تبادل اطلاعات حساس بین دولت‌ها و شرکت‌های خصوصی برای نظارت فنی بر این زیرساخت‌ها ناکافی است و ابتکاراتی مانند Hub امنیت دریایی اتحادیه اروپا هنوز در مراحل مفهومی قرار دارند.
