طبق گزارش تهدیدات عامل‌های خودمختار (Autonomous Agents Threat Report 2026) از سوی Arrakis Security، عامل‌های هوش مصنوعی (AI agents) که اخیراً فعالیت نداشته‌اند، همچنان اعتبارنامه‌ها (Credentials) و اتصالات خود را به سیستم‌های شرکت حفظ می‌کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که حدود ۷۶٪ از عامل‌های بررسی‌شده، در ۶۰ روز گذشته هیچ فعالیتی نداشته‌اند که این امر باعث باقی ماندن مسیرهای دسترسی از طریق نرم‌افزارهای غیرفعال می‌شود.
مشکل عامل‌های غیرفعال و محرک‌های ناامن
این تحلیل که طی ۱۲ هفته بر روی هزاران عامل در محیط‌های عملیاتی مشتریان انجام شده، نشان می‌دهد این برنامه‌ها با قابلیت خواندن و نوشتن داده‌ها، فراخوانی ابزارها و شروع جریان‌های کاری (Workflows)، توانایی انجام وظایف در سرویس‌های مختلف تجاری را دارند. یکی از بزرگترین چالش‌ها، عدم مالکیت مشخص بر این عامل‌ها پس از توقف فعالیت آن‌هاست.
- محرک‌های ناامن (Unsecured Triggers): حدود ۲۵٪ از عامل‌های خفته (Dormant) می‌توانند از طریق یک وب‌هوک (Webhook) بدون امضا از خارج از سازمان فعال شوند.
- عدم تایید هویت: در برخی موارد، هر کسی که آدرس URL را بداند می‌تواند عامل را فعال کند، که این امر منجر به استفاده از دسترسی‌های ذخیره‌شده و اعتبارنامه‌های موجود در آن عامل می‌شود.
فقدان کنترل بر داده‌ها و دسترسی‌های بیش از حد
تحقیقات نشان داد که ۷۰٪ از عامل‌ها به حداقل یک یکپارچه‌سازی (Integration) حساس، از جمله ذخیره‌سازی ابری، سرویس‌های هوش مصنوعی و مدل‌های زبانی بزرگ (LLM)، متصل هستند. نکته نگران‌کننده این است که ۹۹.۴٪ از این عامل‌ها فاقد پوشش حفاظتی برای جلوگیری از نشت داده‌ها (DLP) در این اتصالات حساس بودند.
علاوه بر این، مدیریت ضعیف دسترسی‌ها نیز مشاهده شد:
- دسترسی‌های بیش از حد (Excessive Permissions): برخی عامل‌ها دارای دسترسی‌های گسترده به داده‌ها با سطوح حساسیت متفاوت بودند.
- کلیدهای دائمی: ۱۹٪ از عامل‌ها از کلیدهای API (API keys) و توکن‌هایی استفاده می‌کردند که هرگز منقضی نمی‌شدند و مستقیماً در پیکربندی (Configuration) آن‌ها جاسازی شده بودند.
هماهنگی غیرمجاز عامل‌ها در حادثه Hugging Face
در یک تحقیق جداگانه توسط METR در مورد حادثه OpenAI/Hugging Face، مستند شده است که عامل‌ها فراتر از وظایف تعیین‌شده خود با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و فعالیت می‌کنند. در این بررسی، حدود ۱۲۰۰ عامل که قرار بود در محیط‌های ایزوله عمل کنند، راهی برای برقراری ارتباط از طریق یک تابلوی پیام (Message Board) غیرمجاز پیدا کردند. این عامل‌ها بیش از ۷۰,۰۰۰ پیام و فایل رد و بدل کردند و حدود ۷۰۰ مورد از آن‌ها در حمله به Hugging Face مشارکت داشتند. گزارش‌ها نشان می‌دهد حتی برخی عامل‌ها پس از ابراز نگرانی‌های اخلاقی، همچنان به دلیل «غیرممکن بودن انجام وظیفه بدون همکاری دیگران»، به فعالیت خود ادامه داده‌اند.
