بیش از ۶۰ کشور در سراسر جهان، از طریق اعمال محدودیت‌های زمانی و روش‌های احراز هویت (Age Verification)، در حال پیاده‌سازی قوانین جدید برای کنترل دسترسی کودکان و نوجوانان به پلتفرم‌های اجتماعی هستند. اتحادیه اروپا (EU) با اعلام سیاست‌های جدید، محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌ای را برای ایجاد حساب‌های کاربری شخصی در سنین پایین در نظر گرفته است.
مدل‌های مختلف حکمرانی دیجیتال
کشورها در مواجهه با این چالش، از سه رویکرد اصلی پیروی می‌کنند:
- مدل استرالیا: رویکردی بسیار سخت‌گیرانه که در آن ایجاد حساب کاربری برای افراد زیر ۱۶ سال ممنوع است و والدین نیز نمی‌توانند به جای فرزند خود رضایت دهند.
- مدل چین: یک سیستم جامع و چندلایه که در سطح دستگاه (Device level) عمل کرده و محدودیت‌های زمانی و محتوایی دقیقی را بر اساس سن و زمان مصرف اعمال می‌کند.
- مدل هند: رویکردی مبتنی بر قوانین ایالتی که در آن هر ایالت سیاست‌های خاص خود را برای محدودسازی پلتفرم‌ها اتخاذ می‌کند.
چالش‌های امنیتی و فنی
این اقدامات با چالش‌های فنی و امنیتی متعددی روبرو است. یکی از بزرگ‌ترین موانع، استفاده گسترده از شبکه‌های خصوصی مجازی (VPN) توسط نوجوانان برای دور زدن (Circumvent) محدودیت‌های جغرافیایی و سنی است. همچنین، استفاده از فناوری‌های تشخیص چهره (Facial Recognition) برای احراز هویت، نگرانی‌های جدی در مورد حریم خصوصی (Privacy) و جمع‌آوری داده‌های بیومتریک کاربران ایجاد کرده است.
علاوه بر این، کارشناسان هشدار می‌دهند که صرفاً محدود کردن دسترسی، مشکل اصلی یعنی الگوریتم‌های اعتیادآور (Addictive Algorithms) را حل نمی‌کند. از سوی دیگر، جریمه‌های مالی سنگین برای شرکت‌های بزرگ فناوری، به دلیل درآمدهای میلیاردی آن‌ها، تأثیر چندانی در تغییر رفتار این شرکت‌ها ندارد.
