دوران تصور اینکه نشت داده‌های یک شرکت، صرفاً مشکل آن سازمان است، به پایان رسیده است. طبق گزارش جدید پلتفرم تحلیل داده‌های Lab 1، میانگین شعاع انفجار (Blast Radius) نشت داده‌ها سال به سال در حال افزایش است. همزمان با این روند، مجرمان سایبری از هوش مصنوعی (AI) برای استخراج اطلاعات حساس از مجموعه‌داده‌های سرقت شده استفاده می‌کنند تا حملات و کلاهبرداری‌های بعدی را با دقت و سرعت بسیار بیشتری تسهیل کنند.
افزایش چشمگیر ابعاد و پیچیدگی نشت داده‌ها
بر اساس مطالعه انجام شده توسط Lab 1، در سال ۲۰۲۶، میانگین نشت داده‌ها باعث قرار گرفتن ۵۴۲ سازمان در معرض خطر (فراتر از قربانی اولیه) شد. این در حالی است که در سال گذشته، این رقم ۴۸۲ سازمان بود. همچنین، میانگین حجم داده‌های نشت شده به ۲۹.۸ گیگابایت رسیده است که نسبت به سال ۲۰۲۵، افزایشی ۱۲۲ درصدی را نشان می‌دهد. این حجم عظیم از داده‌ها، مواد اولیه بسیار بیشتری را برای کلاهبرداری، باج‌گیری و حملات پی‌درپی در اختیار مجرمان قرار می‌دهد.
نقش هوش مصنوعی در حذف گلوگاه‌های تحلیل
یکی از بزرگترین تغییرات در اکوسیستم تهدیدات، حذف گلوگاه‌های تحلیل دستی داده‌ها توسط هوش مصنوعی است. ریکاردو آمپر، مدیرعامل Incode Technologies، اشاره می‌کند که در گذشته، تحلیل مجموعه‌داده‌های سرقت شده در تالارهای گفتگو (Forums) زمان‌بر بود، اما اکنون هوش مصنوعی می‌تواند تمام فایل‌ها را به سرعت مطالعه، متقاطع‌سازی و به لیست‌های هدف تبدیل کند. این موضوع باعث شده تا هر فایل سرقت شده، پتانسیل تبدیل شدن به یک هدف جدید را داشته باشد.
تجزیه و تحلیل محتوای داده‌های سرقت شده
استفاده از عوامل هوش مصنوعی برای بازرسی فایل‌های نشت شده، نتایج نگران‌کننده‌ای را نشان داده است:
- داده‌های مالی: حدود ۴۴٪ از فایل‌های تحلیل شده شامل اطلاعات بانکی، شناسه‌های مالیاتی و اطلاعات فاکتورها هستند که می‌تواند سوخت اصلی کلاهبرداری‌های مالی باشد.
- داده‌های منابع انسانی (HR): حدود ۹٪ شامل قراردادهای استخدامی، لیست حقوق و اسناد هویتی هستند که برای حملات مهندسی اجتماعی (Social Engineering) و جعل هویت بسیار کارآمدند.
- کلیدهای رمزنگاری: در حدود ۱۵٪ از موارد، کلیدهای رمزنگاری خصوصی (Private Cryptographic Keys) مشاهده شده است که می‌تواند امنیت زیرساخت‌ها را به طور کامل مختل کند.
ظهور سرویس‌های ایندکس‌سازی مجرمانه
گزارش‌ها نشان می‌دهند که گروه‌های پیشرفته عامل تهدید (Threat Actor)، از هوش مصنوعی برای دسته‌بندی و ایندکس کردن داده‌های سرقت شده استفاده می‌کنند. حتی سرویس‌هایی تحت عنوان “Indexing-as-a-Service” ظهور کرده‌اند که به مجرمان اجازه می‌دهند داده‌ها را برای اهداف مختلف مانند مانور بازار، شناسایی نهادهای تحت تحریم یا محاسبه میزان بهینه باج‌گیری، دسته‌بندی و به فروش برسانند.
ریسک ماندگار در زنجیره تأمین
بسیاری از کسب‌وکارها در مرکز زنجیره‌های تأمین بسیار متصل قرار دارند. اطلاعاتی مانند قراردادها، مکاتبات و روابط تجاری که از شرکت‌های تأمین‌کننده سرقت می‌شود، می‌تواند سال‌ها برای مهاجمان ارزشمند باقی بماند. برخلاف رمزهای عبور که می‌توان آن‌ها را تغییر داد (Rotate)، اطلاعات “نرم” (Soft Data) مانند مکاتبات داخلی و روابط با تأمین‌کنندگان، پس از افشا، غیرقابل بازگشت هستند. مدیران امنیت (CISOs) باید فرض را بر این بگذارند که نشت داده در یک تأمین‌کننده، به معنای قرار گرفتن مستقیم سازمان آن‌ها در معرض خطر است.
