داده‌های جدید منتشر شده توسط ANY.RUN نشان می‌دهد که میزان مواجهه با حملات فیشینگ (Phishing) در چندین صنعت حیاتی همچنان بالای ۷۰ درصد است. این وضعیت به معنای نبود ابزارهای حفاظتی نیست؛ چرا که سازمان‌ها سال‌هاست از فیلترینگ ایمیل، احراز هویت چندعاملی (MFA) و آموزش‌های آگاهی‌بخش استفاده می‌کنند، اما تکامل سریع متدهای مهاجمان باعث ایجاد شکاف‌های دید (Visibility Gaps) در سیستم‌های امنیتی شده است.
وضعیت فیشینگ در صنایع کلیدی
بر اساس آمارهای سال ۲۰۲۶، صنایع مختلف با سطوح مشابهی از تهدیدات روبرو هستند. به طور خاص، میزان مواجهه با فیشینگ در بخش مالی (Finance) ۷۳.۴٪ و در بخش تولید (Manufacturing) ۷۲.۲٪ گزارش شده است. استفاده از هوش مصنوعی (AI) باعث شده تا مهندسی اجتماعی در مقیاس وسیع‌تر و متقاعدکننده‌تر اجرا شود. همچنین تکنیک‌هایی مانند AiTM Phishing و سرقت نشست‌ها (Session Theft)، شناسایی و پیشگیری از سرقت هویت را دشوارتر کرده است.
تغییر ماهیت حملات: از بدافزار به سرقت هویت
تحلیل‌های عمیق‌تر نشان می‌دهد که فیشینگ دیگر تنها به دنبال ارسال یک فایل آلوده نیست، بلکه به یک حمله علیه هویت (Identity Attack) تبدیل شده است. در بخش بانکی، متدهای زیر بیشترین شیوع را دارند:
- ClickFix (۷۱٪): استفاده از خطاهای جعلی یا CAPTCHA برای ترغیب کاربر به کپی و اجرای دستورات مخرب روی سیستم.
- EtherHiding (۶۳.۸٪): سوءاستفاده از زیرساخت‌های بلاک‌چین برای میزبانی یا بازیابی کدهای مخرب.
- Sneaky2FA (۶۲.۳٪): یک کیت PhaaS برای سرقت اعتبارنامه‌ها و نشست‌های احرازی از طریق تکنیک Adversary-in-the-Middle (AiTM).
در بخش فناوری نیز ابزارهایی مانند Tycoon، EvilProxy و EvilTokens با تمرکز بر سرقت توکن‌های دسترسی (Access Tokens) و نشست‌های احراز شده، جایگزین متدهای سنتی شده‌اند.
چالش‌های شناسایی و تحلیل برای تیم‌های SOC
عوامل تهدید اکنون از روش‌های پیچیده‌ای برای دور زدن کنترل‌های استاتیک استفاده می‌کنند، از جمله:
- استفاده از آرشیوهای رمزگذاری شده برای پنهان کردن Payload.
- به‌کارگیری فیشینگ از طریق QR-code.
- سوءاستفاده از سرویس‌های ابری و زیرساخت‌های معتبر برای جلب اعتماد.
در این شرایط، مسدود کردن ایمیل اولیه تنها یک لایه دفاعی است و تیم‌های SOC به تحلیل رفتاری (Behavioral Analysis) نیاز دارند تا متوجه شوند پس از کلیک کاربر یا باز کردن یک سند، دقیقاً چه اتفاقی در پس‌زمینه رخ می‌دهد.
راهکارهای کاهش ریسک و بهبود پاسخ
برای مقابله با این تهدیدات، تحلیل سریع زنجیره حمله (Attack Chain) ضروری است. استفاده از محیط‌های Sandbox تعاملی به تحلیل‌گران اجازه می‌دهد تا:
- رفتارهای گریزپای (Evasive) بدافزارها را در ثانیه‌ها شناسایی کنند.
- تعاملات پیچیده مانند حل CAPTCHA یا باز کردن آرشیوهای رمزگذاری شده را اتوماتیک کنند.
- زمان شناسایی تهدید (MTTD) را به طور میانگین به ۱۴ تا ۱۷ ثانیه کاهش دهند.
علاوه بر این، بهره‌گیری از Threat Intelligence برای شناسایی کمپین‌های گسترده‌تر بر اساس جغرافیا، صنعت و شاخص‌های IOC، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا از حالت واکنش‌گرا به حالت پیش‌دستانه تغییر وضعیت دهند.
