مؤسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) از یک چارچوب جدید برای مهاجرت به رمزنگاری پساکوانتومی (Post-Quantum Cryptography یا PQC) رونمایی کرد. این گزارش پیشنهاد میکند که فرآیند انتقال میتواند با استفاده از راهکارهای ترکیبی (Hybrid Solutions) آغاز شود؛ راهکارهایی که الگوریتمهای کلاسیک را با الگوریتمهای مقاوم در برابر کوانتوم ترکیب میکنند تا همکنشپذیری (Interoperability) در سیستمها حفظ شود.
هدف اصلی از این اقدامات، مقابله با تهدیدات ناشی از حملات نوع “جمعآوری اکنون، رمزگشایی بعداً” (Harvest Now, Decrypt Later) است. در این سناریو، مهاجمان دادههای رمزنگاری شده را ذخیره میکنند تا پس از دستیابی به کامپیوترهای کوانتومی قدرتمند، آنها را رمزگشایی کنند.
زمانبندی و اولویتبندی مهاجرت
طبق این گزارش، سازمانها باید از سال ۲۰۲۷ فرآیند مهاجرت را آغاز کنند. دفتر مدیریت و بودجه (OMB) نیز دستور داده است که تا پایان سال ۲۰۳۰، ریسکهای کوانتومی تا حد امکان کاهش یابد. NIST اعلام کرده است که الگوریتمهای دیجیتال امضای آسیبپذیر در برابر کوانتوم، پس از سال ۲۰۳۰ منسوخ (Deprecated) شده و استفاده از آنها طبق استانداردهای NIST پس از سال ۲۰۳۵ ممنوع خواهد شد.
در بحث اولویتبندی، NIST تأکید میکند که رمزنگاری در لایه انتقال (Transport Layer Encryption) که از دادههای در حال حرکت (Data in Transit) محافظت میکند، نیازمند توجه فوری است. در مقابل، احراز هویت کاربر-ماشین (User-machine authentication) میتواند تا زمان ظهور کامپیوترهای کوانتومی کاربردی، به تعویق بیفتد.
راهکارهای ترکیبی و چالشها
استفاده از پروتکلهای ترکیبی (Hybrid Protocols) به سازمانها اجازه میدهد تا از چندین الگوریتم به صورت همزمان استفاده کنند. این رویکرد باعث میشود که اگر یکی از الگوریتمها دچار نقص فنی یا پیادهسازی شود، سیستم همچنان از طریق الگوریتم دیگر ایمن باقی بماند. با این حال، NIST هشدار داده است که این راهکارها باعث افزایش پیچیدگی معماری و هزینههای امنیتی در طول دوره گذار میشوند و باید به عنوان اقداماتی موقت در نظر گرفته شوند.
- موارد استفاده کلیدی: امضای کد (Code Signing)، ورود کاربران با کلیدهای نامتقارن (Asymmetric Key)، انتقال داده از طریق TLS یا VPN، و امضای ایمیل و اسناد.
- الگوریتمهای تایید شده: استفاده از مکانیزم کپسولهسازی کلید مبتنی بر شبکه ماژولار (ML-KEM) برای تبادل کلید.