گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد که روسیه برای جذب شهروندان کشورهای جنوب شرق آسیا، به‌ویژه اندونزی، از تاکتیک‌های فریب‌کارانه‌ای در شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کند که شباهت ساختاری زیادی به متدهای مورد استفاده در مراکز کلاهبرداری (Scam Centers) دارد.
استفاده از مهندسی اجتماعی و آگهی‌های جعلی
بسیاری از افراد با وعده‌های شغلی در بخش‌های Blue-collar (کارهای یدی و فنی) جذب شده و سپس بدون اطلاع از ماهیت واقعی ماموریت، به خطوط مقدم جنگ در اوکراین اعزام شده‌اند. این روند در واقع نوعی Social Engineering در مقیاس دولتی است که در آن از نقاط ضعف اقتصادی برای فریب قربانیان استفاده می‌شود.
- فریب در استخدام: استفاده از آگهی‌های شغلی گمراه‌کننده در پلتفرم‌های دیجیتال برای جذب نیروی کار مهاجر.
- آموزش حداقلی: اعزام نیروها به میدان نبرد تنها پس از یک دوره آموزشی بسیار کوتاه (در برخی موارد حدود ده روز).
- هدف‌گیری منطقه‌ای: تمرکز بر کشورهای اندونزی، ویتنام، فیلیپین، کامبوج و مالزی.
دولت اندونزی رسماً از روسیه خواسته است تا این اقدامات را متوقف کند. طبق گزارش‌ها، ده‌ها مورد از شهروندان اندونزیایی در این تله افتاده‌اند که برخی از آن‌ها در درگیری‌ها کشته شده و برخی دیگر پس از تسلیم شدن، به اسیر جنگ تبدیل شده‌اند.
تحلیل تاکتیکی و الگوهای تکرار شونده
کارشناسان اشاره می‌کنند که این متدهای predatory (شکارچی) یک الگو (Template) برای بهره‌برداری از نیروی کار مهاجر ایجاد کرده است که می‌تواند در سایر منازعات جهانی نیز تکرار شود. این رویکرد نشان‌دهنده تغییر در TTPهای جذب نیرو است که از روش‌های سنتی به سمت متدهای دیجیتال و فریب‌کارانه حرکت کرده است تا اثرگذاری بیشتری بر جمعیت‌های آسیب‌پذیر داشته باشد.
