گزارش‌های میدانی نشان‌دهنده افزایش سطح حمایت مسکو از دولت نظامی میانمار در حوزه جنگ‌های پهپادی (Drone Warfare) است. در مناطق استراتژیک مانند ایالت شان و منطقه باگو، اپراتورهای روسی در خطوط مقدم حضور یافته و علاوه بر انجام مأموریت‌های آموزشی، پشتیبانی عملیاتی نیز ارائه می‌دهند. ارتش میانمار اکنون از پهپادهای انتحاری (Suicide Drones) کم‌هزینه، مشابه مدل‌هایی که روسیه در اوکراین به کار گرفته، استفاده می‌کند.
در تقابل با این اقدامات، نیروهای قومی میانمار و دولت وحدت ملی (NUG) در حال ایجاد یک فرماندهی اطلاعاتی مشترک (Joint Intelligence Command) هستند. تمرکز اصلی این نیروهای مقاومت بر توسعه شبکه‌های جاسوسی و ایجاد یک چارچوب اطلاعاتی منسجم برای مقابله با تهدیدات امنیتی است.
از سوی دیگر، انتقال تجهیزات پیشرفته‌ای از سوی روسیه، از جمله پهپادهای جاسوسی Orlan-30 و تجهیزات ضد پهپاد (Anti-drone equipment)، نشان‌دهنده تغییر ماهیت درگیری‌هاست. این تجهیزات در حال حاضر علیه گروه‌های مخالف به کار گرفته می‌شوند و ورود گسترده پهپادهای انتحاری به میدان نبرد را نوید می‌دهند.
همزمان، چین نیز با فشار بر دولت میانمار برای مبارزه با مراکز کلاهبرداری سایبری (Scam Centers)، تلاش می‌کند تا امنیت منطقه‌ای در منطقه مکونگ را تضمین کند. این اقدامات نشان‌دهنده پیچیدگی‌های ژئوپلیتیک و امنیتی در جنوب شرق آسیا است که همزمان شامل تهدیدات فیزیکی و سایبری می‌شود.
