شرکت Amadeus، ارائه‌دهنده بزرگ فناوری‌های سفر، در مرکز یک حادثه امنیتی گسترده قرار گرفته است که منجر به نشت اطلاعات مسافران در حداقل ۱۵ ایرلاین در سراسر آسیا، اروپا و استرالیا شده است. این حادثه که ماهیت یک حمله زنجیره تأمین (Supply Chain Attack) دارد، نشان می‌دهد که چگونه مهاجمان می‌توانند از طریق پلتفرم‌های شخص ثالث (Third-party) به داده‌های حساس دسترسی پیدا کنند، حتی اگر شبکه‌های داخلی خودِ ایرلاین‌ها مورد نفوذ قرار نگرفته باشد.
جزئیات نشت داده‌ها در ایرلاین‌های بزرگ
بر اساس گزارش‌های منتشر شده، شرکت Singapore Airlines (SIA) تأیید کرده است که حدود ۴۶,۰۰۰ رکورد از داده‌های رزرو این شرکت مورد دسترسی قرار گرفته است. این داده‌ها شامل نام مسافران، شماره‌های مرجع رزرو (Booking Reference) و برنامه‌های سفر است. در بخش کوچکتری از این داده‌ها، اطلاعات حساس‌تری مانند آدرس ایمیل، شماره تلفن و اطلاعات اسناد سفر نیز مشاهده شده است.
- Japan Airlines (JAL): با حدود ۹۲,۰۰۰ رکورد آسیب‌دیده، بیشترین میزان آسیب را تجربه کرده است.
- Cathay Pacific: حدود ۵۳,۰۰۰ رزرو در بازه‌ای طولانی از اوت ۲۰۲۳ تا سپتامبر ۲۰۲۶ تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.
- Malaysia Airlines: این شرکت نیز تأیید کرده که برخی اطلاعات پردازش شده از طریق Amadeus در معرض خطر بوده‌اند.
ماهیت حمله و روش نفوذ
بررسی‌ها نشان می‌دهد که عامل تهدید (Threat Actor) توانسته است با استفاده از اعتبارنامه‌های ورود (Login Credentials) اختصاص یافته به حساب‌های سیستمی، به داده‌های رزرو دسترسی پیدا کند. اگرچه Amadeus این موضوع را به عنوان یک نقص نرم‌افزاری (Software Glitch) نیز توصیف کرده است، اما مشخص است که دسترسی غیرمجاز برای مدتی طولانی (بیش از سه سال) در سیستم‌های آن‌ها وجود داشته است.
خوشبختانه، تا این لحظه هیچ شواهدی مبنی بر سرقت اطلاعات بانکی، کارت‌های اعتباری یا تغییر در رزروهای مسافران یافت نشده است. با این حال، خطر اصلی در این میان، استفاده از این اطلاعات برای حملات فیشینگ (Phishing) و مهندسی اجتماعی است.
توصیه‌های امنیتی برای مسافران و سازمان‌ها
ایرلاین‌هایی مانند Malaysia Airlines و SIA به مسافران خود توصیه کرده‌اند که نسبت به پیام‌های مشکوک یا درخواست‌های غیرمنتظره برای اطلاعات شخصی یا مالی بسیار هوشیار باشند. از منظر مدیریت امنیت، این حادثه بار دیگر اهمیت نظارت بر امنیت تأمین‌کنندگان (Vendor Risk Management) و پلتفرم‌های مشترک را در زیرساخت‌های حیاتی نشان داد.
