شرکت DigiCert تأیید کرد که یک سیستم تجاری داخلی که حاوی جزئیات تماس و اسناد هویتی مشتریان بوده، مورد نشت داده‌ها (Data Breach) قرار گرفته است. دسترسی‌های غیرمجاز منجر به افشای اطلاعات آرشیوی شامل نام‌ها، آدرس‌های ایمیل کاری، شماره تلفن‌ها و آدرس‌های تجاری شده است.
در بخش کوچکی از حساب‌های تحت تأثیر، اسناد حساس‌تری مانند گذرنامه (Passport)، گواهینامه رانندگی (Driver’s License)، قبض‌های خدماتی و سایر مدارکی که حاوی نام و آدرس هستند، نیز در معرض افشا قرار گرفته‌اند.
طبق گزارش این شرکت، این حادثه تنها بخش کوچکی از داده‌های آرشیوی را تحت تأثیر قرار داده است. DigiCert تأیید کرد که سرویس‌های مرجع صدور گواهی (Certificate Authority) شامل CertCentral و DigiCert ONE کاملاً ایمن هستند و فرآیندهای صدور، اعتبارسنجی یا ابطال گواهی‌ها تحت تأثیر قرار نگرفته‌اند. همچنین، اطلاعات ورود کاربران و گواهی‌های صادر شده نیز امن باقی مانده‌اند.
علت ریشه‌ای حادثه: خطای پیکربندی در مهاجرت زیرساختی
بررسی‌ها نشان می‌دهد که این افشاگری از تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۵ و در جریان مهاجرت زیرساختی (Infrastructure Migration) آغاز شده است. DigiCert سیستم تجاری خود را از یک بخش شبکه که توسط VPN محدود شده بود، به یک ناحیه در دسترس (Availability Zone) دیگر منتقل کرد. این تغییر باعث شد سیستم داخلی به‌طور تصادفی و بدون بررسی امنیتی کافی، از طریق اینترنت قابل دسترسی شود.
علاوه بر این، یک قابلیت ثبت‌نام حساب (Account Registration) که برای مقاصد دیگری طراحی شده بود، نیز در دسترس قرار گرفت. حساب‌های ایجاد شده از طریق این قابلیت، تحت پوشش احراز هویت چندعاملی (MFA) که برای کارکنان DigiCert الزامی است، قرار نداشتند. این حساب‌ها با وجود نداشتن دسترسی به اپلیکیشن‌های خاص، به دلیل نقص در بررسی مجوزها (Permission Checks)، دسترسی “فقط خواندنی” (Read-only) به اطلاعات آرشیوی پیدا کردند.
زمان‌بندی و اقدامات اصلاحی
کارکنان DigiCert در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶ متوجه وجود حساب‌های غیرمجاز شدند. پس از بررسی‌های فنی، اصلاحیه مربوط به سطح دسترسی (Authorization Fix) در ۲ جولای منتشر شد. با این حال، بررسی‌های بعدی نشان داد که دسترسی غیرمجاز به داده‌ها بین ۲۷ ژوئن تا ۲ جولای رخ داده است.
در پاسخ به این حادثه، DigiCert اقدامات زیر را انجام داده است:
- غیرفعال کردن قابلیت ثبت‌نام خودکار (Self-registration).
- انتقال نقاط انتهایی (Endpoints) آسیب‌پذیر به زیرساخت شبکه خصوصی.
- بازنشانی رمزهای عبور سیستم‌های تجاری.
- تقویت نظارت (Monitoring) و بازنگری در سطح مجوزها.
این حادثه برخلاف موارد قبلی، مستقیماً با عملیات صدور گواهی مرتبط نیست، بلکه نشان‌دهنده اهمیت بررسی دقیق مجوزها در ابزارهای داخلی، حتی زمانی که محدودیت‌های شبکه وجود دارد.
