طبق گزارش Data Breach Outlook 2026 منتشر شده توسط شرکت Kroll، تقریباً هفت مورد از هر ده نفر که تحت تأثیر نشت دادهها (Data Breach) قرار گرفتهاند، از طریق تأمینکنندگان خارجی (Outside Suppliers) در معرض خطر قرار گرفتهاند.
بنگاههای اقتصادی برای ذخیرهسازی اطلاعات، پردازش تراکنشها و مدیریت نرمافزارها به ارائهدهندگان خارجی متکی هستند. یک رخنه امنیتی در یکی از این تأمینکنندگان میتواند سوابق مشتریان را در سازمانهای متعددی که هرگز نام آن شرکت را نشنیدهاند، افشا کند.
نقش شرکتهای فناوری در گسترش دامنه نشت دادهها
شرکتهای فناوری اگرچه تنها ۶٪ از موارد نشت داده را شامل میشوند، اما ۶۰٪ از افراد آسیبدیده را به خود اختصاص دادهاند. ارائهدهندگانی که به مشتریان متعددی خدمات میدهند، میتوانند سوابق مربوط به مشتریان صنایع مختلف را در اختیار داشته باشند. یک حمله به یکی از این شرکتها میتواند سازمانهای زیادی را مجبور به بررسی میزان آسیبپذیری خود کند.
به عنوان مثال، چندین خردهفروش ممکن است از یک ارائهدهنده واحد برای مدیریت سوابق مشتریان خود استفاده کنند. سرقت اطلاعات از آن ارائهدهنده، اطلاعات تمام خردهفروشان را در معرض خطر قرار میدهد. همچنین استفاده از پیمانکاران فرعی (Subcontractors) میتواند این زنجیره را طولانیتر کند.
حملات مربوط به نرمافزار MOVEit نمونه بارزی از این وضعیت است؛ جایی که سازمانها هم از طریق استفاده مستقیم از نرمافزار و هم از طریق تأمینکنندگانی که از آن استفاده میکردند، مورد هدف قرار گرفتند.
پیچیدگیهای مدیریت بحران و بررسیهای امنیتی
پس از وقوع نشت داده در یک تأمینکننده، هر مشتری باید مشخص کند که آیا سوابق آن سازمان درگیر شده است یا خیر، چه جزئیاتی افشا شده و چه کسانی باید مطلع شوند. این تصمیمات اغلب به شواهد ارائه شده توسط تأمینکننده آسیبدیده بستگی دارد.
حدود ۴۰٪ از پاسخدهندگان، وابستگی به تأمینکنندگان (Vendor Dependencies) را یکی از چالشهای اصلی در هنگام تصمیمگیری برای پاسخ به حوادث (Incident Response) ذکر کردهاند. برای مشتریان نهایی نیز، فرآیند اطلاعرسانی دشوار است؛ زیرا باید توضیح دهند که چگونه یک تأمینکننده ناشناخته به اطلاعات آنها دسترسی پیدا کرده و چه اقداماتی باید انجام دهند.
تأثیر گسترده بر صنعت بیمه سایبری
ارائهدهندگان مشترک، ریسک را برای بیمهگران سایبری نیز افزایش میدهند. یک نشت داده در یک تأمینکننده واحد میتواند منجر به صدها ادعای خسارت (Insurance Claims) از سوی کسبوکارهای مختلف شود که تنها وجه اشتراک آنها استفاده از آن تأمینکننده واحد است. این سناریوها باعث افزایش تصاعدی خسارات احتمالی در صنعت بیمه سایبری نسبت به حملاتی میشود که تنها یک کسبوکار را هدف قرار میدهند.