یک حمله سایبری علیه یکی از دانشگاه‌های پیشرو در دانمارک منجر به افشای اطلاعات حساس و شناسایی شخصی (PII) بیش از نیم میلیون نفر شده است.
دانشگاه کپنهاگ (UCPH) ابتدا در ۲۳ اکتبر این خبر را اعلام کرد و سپس در ۲۵ اکتبر به‌روزرسانی کرد که کدهای PIN دسترسی فیزیکی مربوط به حدود ۲۰,۰۰۰ نفر از کارکنان و دانشجویان نیز به سرقت رفته است. در مجموع، تخمین زده می‌شود که حدود ۵۲۵,۰۰۰ نفر تحت تأثیر این نشت داده‌ها قرار گرفته‌اند. این حادثه زمانی رخ داد که مهاجمان توانستند به یک محیط تست (Test Environment) دسترسی پیدا کنند.
جزئیات داده‌های افشا شده
طبق بیانیه دانشگاه، پایگاه داده مورد حمله شامل اطلاعات شناسایی شخصی از جمله موارد زیر است:
- نام کامل
- شماره ملی (National Identity Number)
- شماره تلفن محل کار و منزل
- آدرس ایمیل شخصی
دانشگاه اعلام کرده است که این حادثه در محدوده مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (GDPR) قرار دارد و موضوع به سازمان حفاظت از داده‌های دانمارک و سایر مقامات مربوطه گزارش شده است.
تأثیر بر عملیات و زیرساخت‌ها
اگرچه دانشگاه در ابتدا مدعی بود که سیستم‌های عملیاتی روزمره آسیب ندیده‌اند، اما بعدها پذیرفت که چندین سیستم اداری از جمله پلتفرم مدیریت اسناد Workzone و ابزار بودجه‌بندی Nimbus دچار اختلال شده‌اند. این اختلالات ناشی از خاموشی‌های پیشگیرانه و کنترل‌شده‌ای بود که پس از شناسایی یک حمله جدید در روز دوشنبه اعمال شد.
همچنین، دانشگاه برای بازنشانی (Reset) کدهای PIN لو رفته، دسترسی فیزیکی به برخی نقاط حساس پردیس دانشگاهی را محدود کرد.
تحلیل هدف قرار گرفتن مؤسسات آموزشی
مؤسسات آموزش عالی همواره هدفی جذاب برای مجرمان سایبری و عوامل تهدید (Threat Actor) دولتی بوده‌اند. در حالی که گروه‌های جنایی بر سرقت اطلاعات PII برای کسب سود مالی تمرکز دارند، بازیگران دولتی به دنبال دسترسی به تحقیقات حساس و مالکیت معنوی (IP) هستند.
شبکه‌های گسترده، غیرمتمرکز و نسبتاً باز در دانشگاه‌ها، در کنار عدم تحمل قطعی سرویس‌ها و تعداد بالای کاربران، این مراکز را به اهدافی ایده‌آل تبدیل کرده است. این حادثه در کنار حملات گسترده‌تری مانند حمله به سیستم Canvas، نشان می‌دهد که نشت داده‌ها در بخش آموزش می‌تواند ابزاری قدرتمند برای اجرای حملات فیشینگ (Phishing) متقاعدکننده و کلاهبرداری‌های مربوط به سرقت هویت باشد.
