گزارش سالانه وضعیت هوش تهدید (Threat Intelligence) که بر اساس نظرسنجی از ۷۶۸ متخصص امنیت در سازمانهای بزرگ تهیه شده، روندهای مهمی را در حوزه مدیریت تهدیدات نشان میدهد. این تحلیل بر پنج محور اصلی تمرکز دارد که برای مدیران امنیت (CISO) و تیمهای SOC بسیار حیاتی است.
۱. تجمیع تامینکنندگان؛ فراتر از کاهش هزینهها
برخلاف تصور عمومی، کاهش هزینه دلیل اصلی تجمیع ابزارها نیست. حدود ۷۹٪ از پاسخدهندگان قصد دارند تامینکنندگان هوش تهدید خود را در سال آینده تجمیع کنند، اما تنها ۵٪ از این اقدام به دلیل کاهش هزینهها صورت میگیرد. محرکهای اصلی عبارتند از:
- بهبود همبستگی (Correlation) سیگنالها (۳۴٪): اتصال دادههای هوش تهدید به تلمتریهای داخلی (Internal Telemetry) برای ایجاد یک دید جامع از ریسک.
- از میان برداشتن سیلوهای اطلاعاتی (۲۹٪): اطمینان از اینکه صاحبان ریسک مختلف میتوانند به طور کارآمد بر اساس هوش بهدستآمده عمل کنند.
- سادهسازی عملیات (۲۲٪): کاهش رابطهای کاربری و فرآیندهای انتقال داده برای واکنش سریعتر.
۲. شکاف در یکپارچگی دادهها
با وجود اهمیت همبستگی، تنها ۲۵٪ از سازمانها توانستهاند هوش خارجی (External Intelligence) و تلمتریهای داخلی را در یک پلتفرم واحد تجمیع کنند. ۵۲٪ از سازمانها تنها به صورت جزئی یکپارچگی دارند و ۱۸٪ همچنان بر همبستگی دستی (Manual Correlation) توسط تحلیلگران تکیه میکنند. این شکاف، یکی از اصلیترین نقاط ضعف در فرآیندهای فعلی است.
۳. چالش اندازهگیری بازگشت سرمایه (ROI)
تقریباً تمامی پاسخدهندگان (۹۹٪) ارزش برنامه هوش تهدید خود را به طور رسمی اندازهگیری میکنند و ۵۷٪ نسبت به توانایی خود در تعیین ROI بسیار مطمئن هستند. با این حال، اکثر آنها به جای صرفهجویی در هزینهها، بر معیارهای عملیاتی تمرکز دارند، از جمله:
- افزایش نرخ تشخیص تهدید (۶۰٪)
- بهبود زمان پاسخگویی (Response Time) (۵۹٪)
- کاهش تعداد حوادث (۵۷٪)
۴. عملیاتیسازی حلقه بسته (Closed-loop)
تنها یک چهارم سازمانها موفق شدهاند فرآیند «حلقه بسته» را تکمیل کنند؛ یعنی جایی که هوش بهطور خودکار با ذینفعان مرتبط به اشتراک گذاشته شده، اقدام لازم انجام شده و اثربخشی آن برای بهبود جمعآوری دادههای بعدی تایید شود. ۶۸٪ از سازمانها از الزامات اطلاعاتی اولویتدار (PIRs) برای هدایت برنامههای خود استفاده میکنند.
۵. هوش تهدید به عنوان ورودی هوش مصنوعی (AI)
روند جدید و بسیار مهم این است که هوش تهدید دیگر تنها از هوش مصنوعی بهره نمیبرد، بلکه به عنوان یک ورودی حیاتی برای آن عمل میکند. ۷۴٪ از پاسخدهندگان اعلام کردند که هوش تهدید در حال حاضر به ابتکارات هوش مصنوعی یا اتوماسیون سازمان آنها تغذیه میکند. همچنین ۹۸٪ از متخصصان در کارهای مربوط به هوش تهدید از AI استفاده میکنند، که نشاندهنده ادغام عمیق این دو حوزه در آینده نزدیک است.