فریم‌ورک‌های هک و تست نفوذ (Penetration Testing) مبتنی بر هوش مصنوعی روی سرورهایی که به اینترنت متصل هستند، شناسایی شده‌اند. در برخی از این موارد، کنسول‌های مدیریتی بدون هیچ‌گونه احراز هویتی (Authentication) در دسترس عموم قرار دارند.
آمار شناسایی ابزارهای AI
بر اساس داده‌های Shodan در نوامبر ۲۰۲۶، تعداد ۱,۴۲۸ سرویس متعلق به خانواده ARTEX، ۴۱۹ سرویس مربوط به PentAGI و ۱۷۳ سرویس مرتبط با Agent Zero شناسایی شده‌اند که نشان‌دهنده گسترش سریع این ابزارهاست.
این پلتفرم‌ها مدل‌های زبانی (LLMs) را به ابزارهای امنیتی متصل می‌کنند و به Agentها اجازه می‌دهند دستورات را اجرا کرده، نتایج را بررسی کنند و گام‌های بعدی حمله را تصمیم‌گیری نمایند.
ریسک‌های امنیتی و قابلیت‌ها
اگرچه این ابزارها می‌توانند در تست‌های مجاز استفاده شوند، اما عامل‌های تهدید (Threat Actors) قادرند از همین قابلیت‌ها برای اتوماسیون شناسایی (Reconnaissance)، اکسپلویت (Exploit) و سرقت اعتبارنامه‌ها (Credential Theft) استفاده کنند.
در بررسی فنی ۴۵ پروژه متن‌باز (Open-source)، ۳۲ فریم‌ورک در پنج گروه اصلی دسته‌بندی شده‌اند:
- اتوماسیون حملات شبکه‌ای
- تست API و اپلیکیشن‌های وب
- یکپارچه‌سازی با سیستم‌های فرماندهی و کنترل (C2)
- پوشش‌های (Wrappers) مربوط به Agentهای کدنویسی
- پروتوتایپ‌های تحقیقاتی
تحلیل ابزارهای خاص
PentAGI: این ابزار Agentها را برای استفاده از ابزارهایی مانند Nmap، Metasploit و sqlmap هماهنگ می‌کند تا فرآیند شناسایی، تست و گزارش‌دهی را به‌صورت خودکار پیش ببرد.
Agent Zero: در این فریم‌ورک شکاف‌های امنیتی جدی در احراز هویت مشاهده شده است؛ از میان ۱۷۳ سرویس شناسایی شده، ۳۹ مورد به‌طور کامل باز و بدون نیاز به لاگین بوده‌اند.
ARTEX: این خانواده بزرگ‌ترین حجم از سرویس‌های قابل مشاهده را دارد. با وجود اینکه نسخه اصلی پروژه به دلیل سوءاستفاده‌ها حذف شده است، اما ده‌ها فورک (Fork) و مخزن مشابه از آن ایجاد شده است.
چالش‌های دفاعی
بسیاری از این فریم‌ورک‌ها دسترسی Shell و Web را فراهم می‌کنند که به مدل AI اجازه می‌دهد در زمان اجرا (Runtime)، ابزارهای مورد نیاز خود را نصب کرده یا گردش‌کارهای جدیدی بسازد.
برای تیم‌های دفاعی، تمایز بین یک کنسول باز (که یک مشکل کنترل دسترسی است) و یک اثر انگشت (Fingerprint) شبکه (که صرفاً یک سرنخ برای شناسایی است) اهمیت دارد. توصیه می‌شود سازمان‌ها از توصیفات شناسایی برای یافتن استقرارهای غیرمجاز در زیرساخت‌های خود استفاده کنند.
