زیرساخت‌های حیاتی در سطح ایالتی و محلی، از جمله سیستم‌های مدیریت آب، مدارس و بیمارستان‌ها، به طور مداوم هدف حملات عوامل تهدید (Threat Actors) وابسته به دولت‌ها قرار دارند. مشکل اصلی این است که بودجه‌های عملیاتی این سازمان‌ها برای ایجاد لایه‌های دفاعی دیجیتال لازم جهت دفع این حملات، بسیار محدود است.
حملات به تجهیزات صنعتی و PLCها
در ماه اوت، آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت (CISA) هشدار مشترکی در مورد یک «تهدید فعال» علیه کنترلرهای منطقی برنامه‌پذیر (PLC) سری S7 شرکت Siemens صادر کرد. این تجهیزات صنعتی که برای خواندن سنسورها و کنترل تجهیزاتی مانند شیرها، موتورها و پمپ‌ها استفاده می‌شوند، در بسیاری از صنایع کاربرد دارند. عوامل مخرب با هدف تخریب زیرساخت‌های حیاتی مانند سیستم‌های فاضلاب و بیمارستان‌ها، این تجهیزات را هدف قرار داده‌اند.
تجربیات عملی و نقاط ضعف سیستمی
در سال ۲۰۲۴، عوامل وابسته به روسیه از یک آسیب‌پذیری مشابه برای نفوذ به سیستم آب یک شهر کوچک در تگزاس استفاده کردند که منجر به سرریز شدن مخزن آب شد. این حادثه نشان داد که بسیاری از سازمان‌های محلی هیچ بودجه اختصاصی برای امنیت سایبری ندارند و در واقع این حملات به عنوان یک «تست عملیاتی» برای مهاجمان عمل می‌کند تا روش‌های شناسایی و پاسخ را تحلیل کنند.
شکاف میان نیازها و منابع موجود
گزارش‌های مرکز امنیت اینترنت (CIS) در سال ۲۰۲۴ نشان می‌دهد که حدود یک‌سوم از سازمان‌های محلی مورد بررسی، فعالیت‌های حداقلی یا هیچ فعالیتی در حوزه امنیت سایبری ندارند. در بسیاری از موارد، یک اپراتور واحد مسئولیت تمامی امور از جمله موجودی دارایی‌ها (Asset Inventory)، وصله‌گذاری (Patching) و پاسخ به حوادث (Incident Response) را بر عهده دارد. این وضعیت باعث شده تا عوامل تهدید، به‌ویژه گروه‌هایی که ادعا می‌شود به نمایندگی از ایران فعالیت می‌کنند، از این نقاط ضعف برای هدف قرار دادن شهرداری‌ها و سازمان‌های کوچک استفاده کنند.
ضرورت تغییر در رویکردهای مالی و مالیاتی
با توجه به اینکه بودجه‌های دولتی به سرعت رشد نمی‌کنند، پیشنهاد شده است که از طریق مشوق‌های مالیاتی فدرال، سرمایه‌گذاری در نرم‌افزارهای امنیت سایبری تسهیل شود. این رویکرد می‌تواند جایگزین برنامه‌های دولتی کند و بروکراسی‌زده باشد. مواردی نظیر استهلاک سریع (Bonus Depreciation) برای سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای امنیتی می‌تواند انگیزه‌ای برای سازمان‌ها و بخش خصوصی باشد تا زیرساخت‌های خود را در برابر حملات پیچیده مقاوم کنند.
چالش‌های استقرار ابزارهای امنیتی
استقرار ابزارهای جدید امنیتی با چالش‌هایی همراه است؛ بسیاری از سازمان‌ها از محدوده دقیق دارایی‌های دیجیتال خود بی‌اطلاع هستند و به دلیل قدیمی بودن تجهیزات، نیاز به توسعه نرم‌افزارهای سفارشی (Bespoke Software) برای سازگاری با ابزارهای امنیتی جدید دارند. در حال حاضر، هزینه‌های برنامه‌های آزمایشی و تست‌های تکرار شونده برای بسیاری از اپراتورهای زیرساختی بسیار بالا است.
با ظهور هوش مصنوعی (AI) در حملات به زیرساخت‌های حیاتی، نیاز به سرمایه‌گذاری سریع و گسترده در نرم‌افزارهای امنیتی بیش از پیش احساس می‌شود تا از تبدیل شدن زیرساخت‌های حیاتی به آهن‌بکوب در اثر حملات سایبری جلوگیری شود.
