تجربیات اخیر در حوزه زیرساخت‌های ابری و سیستم‌های کنترل حیاتی نشان می‌دهد که بسیاری از سازمان‌ها، مفهوم Redundancy (افزونگی) در سطح یک منطقه (Region) را با استراتژی جامع Data Resilience (تاب‌آوری داده‌ها) اشتباه گرفته‌اند. حوادثی نظیر تخریب فیزیکی مراکز داده در اثر درگیری‌های نظامی یا اختلالات گسترده در سیستم‌های کنترل ترافیک هوایی، این واقعیت را آشکار کرد که تکیه مطلق بر یک ارائه‌دهنده ابری، حتی با وجود معماری‌های توزیع شده، ریسک‌های پیش‌بینی نشده‌ای دارد.
شکاف میان افزونگی و پشتیبان‌گیری
گزارش‌ها مبنی بر از دست رفتن دائمی داده‌ها در برخی Availability Zones (مناطق در دسترس) سرویس AWS در بحرین، هشدار می‌دهد که تخریب فیزیکی گسترده می‌تواند حتی مکانیسم‌های خودکار بازیابی را نیز ناکارآمد کند. نکته کلیدی این است که تاب‌آوری در سطح یک Region با داشتن یک Independent Backup (پشتیبان مستقل) در یک منطقه جغرافیایی متفاوت، یکسان نیست. سازمان‌هایی که نسخه‌های پشتیبان خود را در مناطق دیگر یا محیط‌های On-premise ذخیره نکرده بودند، با فقدان کامل داده‌ها مواجه شدند.
چالش‌های عملیاتی و بحران ذخیره‌سازی
علاوه بر تهدیدات فیزیکی، مدیریت حجم عظیم داده‌ها در سیستم‌های حیاتی (مانند سیستم‌های کنترل ترافیک هوایی NATS) منجر به چالش‌های جدی در پیاده‌سازی Backup شده است. در بسیاری از موارد، هزینه‌های عملیاتی و سرمایه‌ای بالای ذخیره‌سازی باعث می‌شود مدیریت‌ها نگاهی «بیمه‌محور» به پشتیبان‌گیری داشته باشند و تا زمان وقوع حادثه، آن را یک هزینه غیرضروری تلقی کنند.
- تاثیر AI بر زیرساخت: رشد انفجاری زیرساخت‌های هوش مصنوعی باعث اشباع ظرفیت‌های ذخیره‌سازی جهانی شده است. تقاضای بالا برای درایوهای سخت‌افزاری، تامین تجهیزات لازم برای اجرای قانون 3-2-1 Backup (سه نسخه، دو رسانه مختلف، یک نسخه خارج از سایت) را برای بسیاری از سازمان‌ها دشوار کرده است.
- پیچیدگی‌های حاکمیتی: مفاهیمی مانند Digital Sovereignty (حاکمیت دیجیتال) باعث پیچیده‌تر شدن فرآیند تکثیر داده‌ها بین ابرهای مختلف (Inter-cloud duplication) شده است.
نتیجه‌گیری برای مدیران امنیت و زیرساخت
در دنیای امروز که تهدیدات از حملات سایبری به تخریب فیزیکی و اختلالات اقلیمی گسترش یافته است، بازنگری در استراتژی تاب‌آوری ضروری است. سازمان‌ها باید سناریوی «ناپدید شدن کامل ذخیره‌ساز اصلی» را مدل‌سازی کرده و اولویت‌بندی کنند که در صورت محدودیت منابع ذخیره‌سازی، کدام داده‌ها برای بقای سازمان حیاتی‌تر هستند.
