آخرین اخبار
همهٔ اخبار
امنیت ابری گزارش بحرانیت ۴/۱۰

نقاط کور در امنیت Multi-Cloud؛ چرا مدیریت جداگانه سرویس‌دهندگان، امنیت سازمان را تضمین نمی‌کند؟

نقاط کور در امنیت Multi-Cloud؛ چرا مدیریت جداگانه سرویس‌دهندگان، امنیت سازمان را تضمین نمی‌کند؟

بسیاری از سازمان‌ها استفاده از محیط‌های چند-ابری (Multi-Cloud) را به عنوان یک استراتژی آگاهانه انتخاب نکرده‌اند؛ بلکه این وضعیت معمولاً از طریق ادغام شرکت‌ها، ترجیحات تیم‌های فنی یا استفاده از بسته‌های لایسنس موجود (مانند Microsoft Azure) ایجاد شده است. خطر اصلی در این میان، نه در خودِ سرویس‌دهندگان ابری، بلکه در «درزها» و نقاط تلاقی میان آن‌ها نهفته است.

عدم یکپارچگی در مدیریت دسترسی (IAM)

هر ارائه‌دهنده ابر، مدل اختصاصی خود را برای مدیریت هویت و دسترسی (Identity and Access Management – IAM)، تنظیمات پیش‌فرض و ساختار مجوزها دارد. یک سیاست امنیتی که در AWS کاملاً ایمن است، لزوماً در Azure یا GCP همان معنا و کارایی را ندارد. تصور اینکه تنظیمات امنیتی در یک ابر، به طور خودکار در سایر ابرها نیز اعمال شده است، یکی از اشتباهات رایج و خطرناک تیم‌های امنیتی است.

از دست رفتن قابلیت مشاهده (Visibility) و مدیریت دارایی‌ها

وقتی تیم‌های مختلف زیرساخت‌ها را به صورت مستقل در ابرهای مختلف مستقر می‌کنند، موجودی دارایی‌ها (Asset Inventory) به سرعت از حالت همگام (Sync) خارج می‌شود. محیط‌های تست که ماه‌ها پیش ایجاد شده‌اند، اغلب خارج از دید داشبوردهای امنیتی باقی می‌مانند و به دلیل پیکربندی اشتباه (Misconfiguration)، به اهداف ساده‌ای برای مهاجمان تبدیل می‌شوند.

همچنین، تفاوت در فرمت‌ها و مدت زمان نگهداری لاگ‌ها (Logging) در سرویس‌دهندگان مختلف، باعث ایجاد نقاط کور در سیستم‌های تشخیص (Detection) می‌شود. یک تیم امنیتی که فرآیندهای خود را بر اساس استانداردهای یک ابر تنظیم کرده باشد، ممکن است در هنگام بررسی یک حادثه، متوجه شود که داده‌های حیاتی در ابر دیگر وجود ندارند یا پیش از رسیدن به تیم امنیتی، حذف شده‌اند.

راهکار: نگاه فراتر از یک پلتفرم

برای مقابله با این چالش، سازمان‌ها به جای تمرکز صرف بر مهارت‌های تخصصی در یک پلتفرم، به رویکردی فراتر از یک ارائه‌دهنده نیاز دارند. راهکارهای کلیدی عبارتند از:

  • مشاهده یکپارچه (Consolidated View): ایجاد داشبوردی که دارایی‌ها و پیکربندی‌ها را از تمامی ابرها در یک نقطه نمایش دهد.
  • استانداردسازی لاگ‌ها: اعمال استانداردهای یکسان برای ثبت وقایع، به جای تکیه بر تنظیمات پیش‌فرض هر سرویس‌دهنده.
  • تعیین مالکیت مشخص: اختصاص مسئولیت مدیریت ریسک‌های میان-ابری (Cross-Cloud Risk) به یک فرد یا تیم مشخص.

در نهایت، تست‌های تیم قرمز (Red Team) باید شامل سناریوهای چند-ابری باشند تا مشخص شود آیا شکاف‌های میان این پلتفرم‌ها قابل اکسپلویت (Exploit) هستند یا خیر. امنیت در محیط‌های Multi-Cloud، مجموعِ امنیتِ تک‌تک ابرها نیست؛ بلکه مدیریت هوشمندانه شکاف‌های بین آن‌هاست.