گزارش جدید مؤسسه SANS نشان می‌دهد که با وجود اینکه تقریباً تمامی سازمان‌ها اکنون بارهای کاری (Workloads) خود را در محیط‌های ابری اجرا می‌کنند، تنها ۴۰ درصد از آن‌ها استراتژی امنیتی ابری خود را پیشرفته یا بهینه می‌دانند. این موضوع نشان‌دهنده یک شکاف بزرگ در سطح بلوغ (Maturity) امنیتی است.
طبق گزارش بررسی امنیت ابری SANS در سال ۲۰۲۶ که از ۴۰۰ متخصص فناوری اطلاعات و امنیت انجام شده است، ۵۱ درصد از پاسخ‌دهندگان محیط‌های در مقیاس سازمانی (Enterprise-scale) یا ابرمقیاس (Hyperscale) را مدیریت می‌کنند. همچنین ۷۳ درصد از این سازمان‌ها دارای تیم یا نقش اختصاصی برای امنیت ابری هستند، اما این موضوع مانع از وجود شکاف امنیتی نشده است.
پیکربندی اشتباه؛ عامل اصلی حوادث بحرانی
این گزارش فاش کرد که پیکربندی اشتباه (Misconfiguration) عامل اصلی ۴۵ درصد از حوادث بحرانی در ابر است؛ رقمی که تقریباً دو برابر عامل بعدی یعنی سرقت اعتبارنامه‌ها (Credential Theft) با ۲۲ درصد است. نکته نگران‌کننده این است که پیکربندی‌های اشتباه اغلب برای مدت طولانی باقی می‌مانند و حدود ۴۹ درصد از سازمان‌ها بیش از ۲۴ ساعت زمان نیاز دارند تا یک شکاف بحرانی شناخته شده را برطرف کنند.
سرژ بورسو (Serge Borso)، مدرس ارشد SANS، معتقد است که مشکل اصلی نه در پیچیدگی حملات، بلکه در فاصله زمانی بین شناسایی شکاف و رفع آن است. او تأکید کرد که در حال حاضر، یکپارچه‌سازی (Consolidation) و اعمال سیاست‌ها اهمیت بیشتری نسبت به پیاده‌سازی ابزارهای تشخیص (Detection) جدید دارد.
روند بودجه‌گذاری و ابزارهای حفاظتی
علیرغم شکاف بلوغ، بودجه‌های امنیت ابری در حال افزایش است. ۷۰ درصد از سازمان‌ها نسبت به سال گذشته بودجه بیشتری را به این حوزه اختصاص داده‌اند. با این حال، در زمینه ابزارها، تنها ۲۱ درصد از سازمان‌ها از یک پلتفرم یکپارچه CNAPP استفاده می‌کنند، در حالی که ۳۱ درصد همچنان از راهکارهای مجزا مانند CSPM، CWPP و CIEM استفاده می‌کنند.
