سازمان ICANN فرآیند آزمایش طرح‌های احراز هویت (Authentication) جدیدی را آغاز کرده است که به نهادهای اجرای قانون (Law Enforcement) اجازه می‌دهد در موارد اضطراری، درخواست‌های خود را برای دسترسی به اطلاعات غیرعمومی WHOIS ارائه دهند. این اقدام زمانی مد نظر است که تهدیدی فوری علیه جان انسان‌ها، زیرساخت‌های حیاتی (Critical Infrastructure) یا امنیت کودکان وجود داشته باشد.
در گذشته، اطلاعات ثبت‌کنندگان دامنه در رکوردهای WHOIS به‌صورت عمومی در دسترس بود. با این حال، با ورود قوانین حفاظتی مانند GDPR، بسیاری از ثبت‌کنندگان (Registrars) برای حفظ حریم خصوصی کاربران، جزئیات تماس را پنهان می‌کنند. این موضوع باعث شده است که نهادهای قانونی در شناسایی و مقابله با سوءاستفاده از دامنه برای میزبانی بدافزار (Malware)، زیرساخت‌های فرماندهی و کنترل (C2) یا حملات فیشینگ (Phishing)، با چالش‌های جدی روبرو شوند.
جزئیات فنی و مکانیزم دسترسی
ICANN قصد دارد از پروتکل SAML (Security Assertion Markup Language) برای پیاده‌سازی سیستم ورود یکپارچه (Single Sign-on) استفاده کند. از طریق این روش، کاربران احراز هویت شده در نهادهایی مانند FBI یا اینترپل (Interpol) می‌توانند به سرویس درخواست داده‌های ثبت (RDRS) متصل شده و درخواست‌های خود را ثبت کنند. در حال حاضر، این رویکرد در حال آزمایش است.
- فرآیند پاسخگویی: پس از ثبت درخواست در RDRS، درخواست به ثبت‌کننده دامنه مربوطه ارسال می‌شود. ثبت‌کنندگان حداکثر ۲۴ تا ۷۲ ساعت فرصت دارند تا به درخواست پاسخ دهند و همچنین حق دارند در صورت عدم احراز شرایط اضطراری، درخواست را رد کنند.
- کنترل سوءاستفاده: برای جلوگیری از حجم بالای درخواست‌های غیرضروری، تنها پرسنل منتخب و مشخصی از نهادهای قانونی اجازه ارسال درخواست خواهند داشت که این دسترسی از طریق توکن‌های (Token) امن مدیریت می‌شود.
- حفاظت از هویت: یکی از دغدغه‌های اصلی، محافظت از هویت مامورانی است که درخواست می‌دهند، تا از احتمال حملات یا مزاحمت‌های احتمالی علیه آن‌ها جلوگیری شود.
این تغییر در حاکمیت اینترنت، تلاش می‌کند تا تعادلی میان حفظ حریم خصوصی کاربران و توانایی نهادهای امنیتی برای مقابله با تهدیدات جدی ایجاد کند.
