لینوس توروالدز (Linus Torvalds)، خالق هسته لینوکس، رویکرد جدیدی را نسبت به استفاده از هوش مصنوعی (AI) در توسعه هسته (Kernel) اتخاذ کرده است. در حالی که برخی منتقدان از ورود کدهای تولید شده توسط هوش مصنوعی به پروژه لینوکس ابراز نگرانی می‌کنند، توروالدز تأکید دارد که مشکل اصلی خودِ هوش مصنوعی نیست، بلکه نحوه استفاده از آن توسط افراد است.
تمایز میان توسعه حرفه‌ای و «پچ‌های گذری»
توروالدز میان دو نوع استفاده از هوش مصنوعی تفکیک قائل می‌شود:
- استفاده متخصصانه: توسعه‌دهندگان خبره که از هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار (Tool) برای افزایش بهره‌وری و یافتن باگ‌ها استفاده می‌کنند.
- پچ‌های گذری (Drive-by patches): افرادی که بدون درک عمیق از کد، صرفاً با استفاده از مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs)، اصلاحیه‌های (Patches) بی‌کیفیت تولید کرده و آن‌ها را ارسال می‌کنند.
او هشدار می‌دهد که ارسال کدهای بی‌کیفیت یا همان “AI Slop” که توسط افراد ناآگاه تولید شده، می‌تواند بار کاری نگهدارندگان (Maintainers) را افزایش دهد. با این حال، او معتقد است که هوش مصنوعی می‌تواند در یافتن باگ‌های واقعی و حتی مهندسی معکوس (Reverse-engineering) درایورها بسیار کارآمد باشد.
تغییر در سیاست‌های مدیریت هسته
در نشست اخیر نگهدارندگان هسته لینوکس در پراگ، اعلام شد که برچسب “Assisted-by” (کمک شده توسط هوش مصنوعی) دیگر الزامی نیست. این بدان معناست که توسعه‌دهندگان دیگر نیازی به اعلام استفاده از هوش مصنوعی در ارسال‌های خود ندارند، مشروط بر اینکه کیفیت کد حفظ شود. توروالدز تأکید می‌کند که تمرکز اصلی باید بر خروجی نهایی و کیفیت کد باشد، نه بر فرآیند تولید آن.
در نهایت، او هوش مصنوعی را به عنوان یک “Gateway Drug” یا ابزاری برای ورود ساده‌تر به دنیای برنامه‌نویسی برای افراد تازه‌کار توصیف می‌کند، مشروط بر اینکه این افراد در نهایت تلاش کنند تا به توسعه‌دهندگان متخصص تبدیل شوند.
