گزارش جدیدی با عنوان «تاب‌آوری عملیاتی در عصر اتصال» (Operational Resilience in the Age of Connectivity) نشان می‌دهد که سازمان‌های صنعتی در حال افزایش سرمایه‌گذاری در حوزه امنیت سایبری هستند، اما این سرمایه‌گذاری‌ها لزوماً به معنای دستیابی به تاب‌آوری کامل عملیاتی نیست. این پژوهش که بر اساس نظرسنجی از ۱۵۰۰ تصمیم‌گیرنده در ۱۷ کشور انجام شده، شکاف عمیقی را میان «اعتماد به سیستم‌های دفاعی» و «ریسک‌های واقعی عملیاتی» نشان می‌دهد.
همگرایی IT و OT: فرصتی همراه با ریسک
با گسترش اتصال سیستم‌های فناوری اطلاعات (IT) و فناوری عملیاتی (OT)، پذیرش هوش مصنوعی (AI) و اشتراک‌گذاری داده‌های عملیاتی در سطح سازمان، وابستگی‌های جدیدی ایجاد شده است که سطح حمله (Attack Surface) را گسترش داده و سازمان‌ها را در معرض ریسک‌های بیشتری قرار می‌دهد. طبق این گزارش، نقاط اتصال IT/OT به عنوان دومین نقطه آسیب‌پذیر در برابر حوادث سایبری شناخته شده‌اند.
یافته‌های کلیدی گزارش
- تضاد در سطح اعتماد: در حالی که ۴۶٪ از سازمان‌ها در سال گذشته یک حادثه سایبری را تجربه کرده‌اند، ۹۰٪ آن‌ها همچنان به توانایی خود در پیشگیری، مهار یا بازیابی از این حوادث اعتماد دارند.
- بازگشت سرمایه (ROI) بالا: ۶۲٪ از سازمان‌ها در پلتفرم‌های امنیت سایبری سرمایه‌گذاری کرده‌اند و این حوزه، دومین فناوری با بالاترین نرخ بازگشت سرمایه در گزارش‌های شرکت‌هاست.
- نقش هوش مصنوعی: ۴۵٪ از سازمان‌ها قصد دارند طی ۱۲ ماه آینده از AI و یادگیری ماشین (Machine Learning) برای بهبود قابلیت‌های شناسایی، مانیتورینگ و مدیریت ریسک استفاده کنند.
تعریف تاب‌آوری عملیاتی (Operational Resilience)
تاب‌آوری عملیاتی به معنای توانایی یک سازمان در حفظ عملیات صنعتی ایمن، امن و قابل اعتماد از طریق مدیریت پیش‌دستانه ریسک، محدود کردن اختلالات و بازیابی سریع پس از وقوع حوادث است. در محیط‌های صنعتی، امنیت سایبری مستقیماً بر زمان فعال بودن سیستم‌ها (Uptime)، تداوم کسب‌وکار و بهره‌وری تأثیر می‌گذارد.
نتیجه‌گیری: سرمایه‌گذاری در تکنولوژی به تنهایی منجر به تاب‌آوری نمی‌شود؛ بلکه زمانی امنیت سایبری به بخشی جدایی‌ناپذیر از استراتژی کسب‌وکار تبدیل شود، سازمان‌ها می‌توانند مزیت رقابتی خود را حفظ کرده و در برابر اختلالات احتمالی مقاوم شوند.
