فرانسه و آلمان به طور فزاینده‌ای در حال استفاده از قدرت بازار خود به عنوان یک اهرم ژئوپلیتیک (Geopolitical leverage) برای مقابله با نفوذ چین هستند. با این حال، حفظ این جایگاه نیازمند اصلاحات ساختاری عمیق در اقتصاد اروپا است.
در ماه اکتبر، رئیس کمیسیون اروپا، اورسولا فون در لاین، نامه‌ای مشترک از سوی امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه و فردریش مرتس، صدراعظم آلمان دریافت کرد. این نامه بر لزوم اقدام سریع‌تر اتحادیه اروپا در برابر اعوجاج‌های بازار (Market distortions) تأکید دارد. آن‌ها مکانیسم جدیدی را پیشنهاد داده‌اند که می‌تواند دسترسی به بازار واحد اروپا را محدود کند؛ به طوری که اقدامات اقتصادی پیشنهادی کمیسیون، مگر با مخالفت اکثریت تعیین‌شده از سوی دولت‌ها، اجرایی خواهد شد.
اگرچه در این نامه مستقیماً نام چین برده نشده، اما هدف اصلی کاملاً مشخص است. برای دو دهه گذشته، رویکرد آلمان نسبت به چین بر پایه رشد اقتصادی و وابستگی متقابل بود، اما تغییرات اخیر نشان می‌دهد که چین از یک مشتری به یک رقیب استراتژیک در صنایع حیاتی (مانند خودرو و ماشین‌آلات) تبدیل شده است. کاهش صادرات آلمان به چین و افزایش کسری تجاری، این واقعیت تلخ را آشکار می‌کند.
اتحادیه اروپا اکنون در تلاش است تا از ابزارهای خود برای مقابله با فشار اقتصادی استفاده کند. ابزار ضد اجبار (Anti-Coercion Instrument) که در سال ۲۰۲۳ تصویب شد، اولین گام در جهت بازدارندگی (Deterrence) بود. اکنون، پیشنهاد جدید فرانسه و آلمان گامی فراتر است و به دنبال محدود کردن دسترسی به بازار در پاسخ به عملکردهای مخربی است که پایه صنعتی اروپا را تهدید می‌کنند.
با این حال، چالش اصلی تنها مقابله با رقابت خارجی نیست. اروپا برای حفظ قدرت خود در برابر چین، باید ابتدا بر اصلاحات اقتصادی داخلی و بازگرداندن توان رقابتی به صنایع خود تمرکز کند تا بتواند از ابزارهای ژئواکونومیک (Geoeconomic) خود به درستی استفاده کند.
