گزارش جدید سازمان ENISA در مورد چشم‌انداز تهدیدات سال ۲۰۲۶، افزایش ریسک‌های سایبری در سراسر اروپا را به دلیل حملات مخرب به خدمات عمومی، جرایم سایبری با انگیزه‌های مالی و نفوذ به تامین‌کنندگان فناوری مشترک نشان می‌دهد.
تحلیل آماری حوادث و متدهای تهاجمی
این سازمان با تحلیل ۸,۲۵۷ حادثه در سال ۲۰۲۵، دریافت که حملات DDoS با سهم ۵۱.۳ درصد، بیشترین فراوانی را داشته‌اند و دسترسی‌های غیرمجاز (Unauthorized Access) با ۳۹.۵ درصد در رتبه دوم قرار دارند. گروه‌های هکتیویست (Hacktivist) عامل اصلی بسیاری از حملات DDoS به وب‌سایت‌های دولتی بوده‌اند، در حالی که باج‌افزار (Ransomware) همچنان یکی از عوامل اصلی اختلال در خدمات اتحادیه اروپا است.
ریسک زنجیره تامین و خدمات ابری
عوامل تهدید به طور گسترده تامین‌کنندگان شخص ثالث، محیط‌های ابری (Cloud Environments) و زنجیره‌های تامین نرم‌افزار (Software Supply Chains) را هدف قرار داده‌اند. وابستگی سازمان‌ها به یک تامین‌کننده آسیب‌دیده می‌تواند منجر به افشای داده‌ها یا اختلال در خدمات شود، حتی اگر سیستم‌های داخلی سازمان مستقیماً مورد حمله قرار نگرفته باشند.
- نقاط آسیب‌پذیر: مخازن کد (Repositories)، افزونه‌های مرورگر و کتابخانه‌های نرم‌افزاری پرکاربرد.
- مثال عملی: حمله باج‌افزاری به یک تامین‌کننده IT در سوئد که منجر به اختلال در سیستم‌های منابع انسانی حدود ۲۰۰ شهرداری و مقام منطقه‌ای شد.
بخش‌های هدف و تحلیل صنعتی
بخش مدیریت دولتی با ۳۱.۸ درصد از کل حوادث، هدف اصلی حملات بوده است. در این بخش، ۸۱.۸ درصد از حوادث مربوط به حملات DDoS بود که عمدتاً با رویدادهای ژئوپلیتیکی و انتخابات مرتبط بودند. سایر بخش‌های هدف عبارتند از:
- خدمات تجاری: ۸.۵ درصد (تمرکز بر دسترسی‌های غیرمجاز و باج‌افزارها)
- حمل و نقل: ۸ درصد
- تولید: ۶.۹ درصد
- مالی و بانکی: ۵.۶ درصد
بررسی بردارهای حمله و نقش هوش مصنوعی
فیشینگ (Phishing) با ۷۷.۸ درصد، رایج‌ترین تکنیک مهندسی اجتماعی بوده است. همچنین متد جدیدی به نام ClickFix شناسایی شده که کاربران را برای اجرای دستورات مخرب تحت پوشش رفع مشکلات سیستمی فریب می‌دهد. علاوه بر این، اکسپلویت کردن آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری همچنان یک مسیر ورود کلیدی است.
استفاده از AI (هوش مصنوعی) توسط عوامل تهدید و گروه‌های دولتی برای اهداف زیر افزایش یافته است:
- بهینه‌سازی حملات فیشینگ و کلاهبرداری.
- تولید کدهای مخرب و تسریع مراحل شناسایی (Reconnaissance).
- تولید محتوای جعلی (Deepfake) برای عملیات نفوذ و دستکاری اطلاعات.
- هدف قرار دادن خودِ اپلیکیشن‌های AI برای دسترسی به فایل‌های حساس و نشست‌های مرورگر (Browser Sessions).
