پژوهش‌های اخیر پاتریک واردل (Patrick Wardle)، محقق امنیتی، نشان می‌دهد که بدافزارهایی که پیش‌تر روی سیستم‌های Mac اجرا شده‌اند، می‌توانند از طریق تغییر یک تنظیم مخفی، کنترل دستیار هوشمند Muse شرکت Meta را به دست بگیرند و از دسترسی‌های گسترده‌ای که کاربر به این اپلیکیشن داده است، سوءاستفاده کنند.
مکانیزم حمله و نقطه ضعف فنی
این آسیب‌پذیری در نسخه Mac اپلیکیشن Muse نهفته است. مهاجم با تغییر یک تنظیم مستند نشده به نام endo_voyager_dictation_endpoint در بخش Preferences اپلیکیشن، مسیر ارسال دستورات صوتی (Dictation) را تغییر می‌دهد. در حالت عادی، این دستورات به سرورهای Meta ارسال می‌شوند، اما پس از تغییر این مقدار، داده‌های صوتی و متنی به سروری ارسال می‌شوند که تحت کنترل مهاجم است.
پیامدهای امنیتی و دسترسی‌های غیرمجاز
از آنجایی که Muse به عنوان یک Agent هوشمند به فایل‌ها، ایمیل‌ها، پیام‌ها، تقویم و حتی اپلیکیشن‌های خانه هوشمند (Smart-home) دسترسی دارد، مهاجم می‌تواند از این دسترسی‌ها برای دور زدن محدودیت‌های امنیتی macOS استفاده کند. در حالت عادی، سیستم‌عامل macOS از دسترسی مستقیم یک اپلیکیشن به داده‌های اپلیکیشن دیگر جلوگیری می‌کند، اما در این سناریو، مهاجم از طریق Muse که یک اپلیکیشن امضا شده (Signed App) و مورد اعتماد است، به این داده‌ها دسترسی می‌یابد.
- سرقت توکن‌های نشست: مهاجم می‌تواند Session Token کاربر را استخراج کرده و از طریق دستگاه‌های دیگر (مانند iPhone) به حساب Muse دسترسی پیدا کند.
- کنترل دستگاه‌های جانبی: در آزمایش‌های صورت گرفته، مهاجم توانسته است مکان دقیق دستگاه، نتایج اسکن Bluetooth و لیست دستورات خانه هوشمند را استخراج کند.
- تزریق دستورات: مهاجم می‌تواند دستورات اضافی را به گونه‌ای ارسال کند که Muse آن‌ها را به عنوان دستورات معتبر کاربر شناسایی کرده و اجرا نماید.
تحلیل نهایی و توصیه‌ها
این نقص امنیتی ناشی از طراحی اختصاصی Meta برای مدیریت Dictation است که به جای استفاده از سیستم داخلی اپل، داده‌ها را به خارج از دستگاه ارسال می‌کند. با توجه به اینکه این حمله نیازمند اجرای کد در سطح کاربر (Logged-in User) است، یک حمله از راه دور (Remote Attack) محسوب نمی‌شود، اما می‌تواند ابزاری قدرتمند برای بدافزارهایی باشد که قصد تثبیت حضور خود در سیستم (Persistence) و استخراج داده‌های حساس را دارند.
