با پیشرفت شتابان فناوری هوش مصنوعی (AI)، سرعت تکامل این ابزارها بسیار فراتر از توان تطبیق‌پذیری نهادهای نظارتی، به‌ویژه در بخش مالی است. این شکاف میان نوآوری و قانون‌گذاری، مدیران امنیت اطلاعات (CISO) را در موقعیت دشواری قرار داده است تا میان بهره‌برداری از قابلیت‌های نوآورانه AI و رعایت الزامات قانونی تعادل برقرار کنند.
مدیریت ریسک رگولاتوری
در شرایطی که قوانین رسمی هنوز برای پوشش کامل ریسک‌های مرتبط با AI تدوین نشده‌اند، تکیه بر چارچوب‌های امنیتی (Frameworks) تثبیت‌شده و استاندارد، برای مدیریت ریسک‌های رگولاتوری حیاتی است. رهبران امنیت باید استراتژی‌های خود را به‌گونه‌ای تنظیم کنند که حتی در نبود قوانین صریح، استانداردهای پذیرفته شده صنعت را به عنوان معیار عمل قرار دهند.
- به‌کارگیری چارچوب‌های استاندارد: استفاده از مدل‌های مدیریت ریسک برای کاهش اثرات احتمالی عدم تطبیق با قوانین آینده.
- نوآوری کنترل‌شده: پیاده‌سازی قابلیت‌های AI با رویکردی محتاطانه برای جلوگیری از ایجاد حفره‌های امنیتی یا قانونی.
- پایش مستمر: رصد تغییرات سریع در قوانین بخش مالی برای به‌روزرسانی سریع سیاست‌های داخلی.
