با افزایش دسترسی عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agents) به اپلیکیشن‌های سازمانی، داده‌ها و سیستم‌های حساس، تیم‌های مدیریت هویت با چالشی جدید روبرو شده‌اند: چگونه می‌توان هویت‌هایی را مدیریت کرد که قادرند به‌صورت خودمختار و با سرعت ماشین (Machine Speed) عمل کنند؟
تغییر پارادایم در حاکمیت هویت
در بحث‌های اخیر پیرامون امنیت هویت، متخصصان بر این باورند که عامل‌های هوش مصنوعی در حال بازتعریف مفاهیم حاکمیت هویت (Identity Governance)، دسترسی‌های ویژه (Privileged Access) و مسئولیت‌پذیری در محیط‌های سازمانی هستند. با توجه به اینکه مؤسسه NIST تمرکز خود را بر هویت و مجوزدهی (Authorization) عامل‌های هوش مصنوعی معطوف کرده است، سازمان‌ها باید پاسخ‌های دقیقی برای سوالات زیر داشته باشند:
- چه عامل‌هایی در شبکه وجود دارند؟
- مالکیت هر عامل بر عهده چه کسی است؟
- این عامل‌ها به چه منابعی دسترسی دارند؟
- آیا یک عامل باید در لحظه‌ای خاص، مجوز انجام یک اقدام مشخص را داشته باشد؟
بازتعریف مفهوم دسترسی ویژه
مدیران ارشد امنیت تأکید می‌کنند که سازمان‌ها باید نگاه خود را به مفهوم «دسترسی ویژه» (Privilege) تغییر دهند. مدیریت دسترسی برای این حساب‌های کاربری که توسط هوش مصنوعی اداره می‌شوند، با مدل‌های سنتی مدیریت دسترسی کاربران انسانی متفاوت است و نیازمند رویکردهای جدیدی در حوزه IAM (مدیریت هویت و دسترسی) است تا از سوءاستفاده یا خطاهای خودمختار جلوگیری شود.
