مدیران فناوری اطلاعات (CIO) و مدیران امنیت اطلاعات (CISO) برای پیشبرد پروژههای رمزنگاری مقاوم در برابر محاسبات کوانتومی (Post-Quantum Cryptography یا PQC)، نیازمند حمایت مستقیم هیئت مدیره هستند. اما یک نکته کلیدی در این مسیر وجود دارد: در ارائههای خود به هیئت مدیره، از بحثهای پیچیده فیزیک کوانتوم دوری کنید.
ترجمه ریسک کوانتومی به ریسک تجاری
اعضای هیئت مدیره نیازی به درک مکانیسمهای فنی کامپیوترهای کوانتومی، درهمتنیدگی یا کیوبیتها (Qubits) ندارند. آنچه آنها باید بدانند این است که کدام خدمات تجاری و دادههای سازمان در معرض خطر هستند، کاهش این ریسک چقدر زمان میبرد، هزینه مهاجرت چقدر است و اولویت بودجهبندی باید چگونه باشد.
بهترین رویکرد این است که ابتدا خدماتی که سازمان ارائه میدهد و ویژگیهای امنیتی مورد نیاز برای اجرای آنها تعریف شود. تمام این ویژگیها شامل محرمانگی (Confidentiality)، یکپارچگی (Integrity)، دردسترس بودن (Availability) و عدم انکار (Non-repudiation)، بر پایه رمزنگاری (Cryptography) بنا شدهاند.
تهدید «اکنون ذخیره کن، بعداً رمزگشایی کن»
یکی از جدیترین ریسکهای فعلی، حملات Harvest Now, Decrypt Later است. در این سناریو، عوامل تهدید دادههای رمزگذاریشده را از همین حالا جمعآوری و ذخیره میکنند تا در آینده با استفاده از کامپیوترهای کوانتومی قدرتمند، آنها را رمزگشایی کنند. دادههای حساس مانند سوابق بیومتریک و مالی که ارزش آنها برای چندین دهه باقی میماند، در معرض این خطر هستند.
زمانبندی و ضرورت اقدام سریع
اگرچه هیچکس نمیتواند تاریخ دقیقی برای «روز کوانتومی» (Q-Day) تعیین کند، اما شواهد پژوهشی و سرمایهگذاریهای شرکتهایی مانند گوگل، مایکروسافت و کلودفلر نشان میدهد که زمان تغییر نزدیک است. مؤسسه ملی استاندارد و فناوری آمریکا (NIST) توصیههای خود را برای پذیرش استانداردهای پساکوانتومی منتشر کرده و قصد دارد تا سال ۲۰۳۵ الگوریتمهای رمزنگاری آسیبپذیر را حذف کند.
پروژههای مهاجرت در مقیاس سازمانی معمولاً شامل یک چرخه بودجهای یکساله و سپس یک پروژه پیادهسازی دو تا سه ساله هستند. بنابراین، سازمانهایی که هنوز شروع نکردهاند، عملاً با تأخیر مواجه شدهاند.
نقشه راه پیشنهادی برای مدیران امنیت
به جای درخواست بودجه برای یک مهاجرت نامشخص و گسترده، درخواست اولیه باید بر روی «کشف و برنامهریزی» متمرکز باشد. یک بازه زمانی ۱۸ ماهه برای شناسایی موارد زیر پیشنهاد میشود:
- رمزنگاریهای آسیبپذیر در سازمان
- خدمات حیاتی و دادههای حساس طولانیمدت
- وابستگیها به تامینکنندگان خارجی (Third-party dependencies)
- سیستمهایی که قابلیت Patch شدن ندارند
برای جلب اعتماد مدیران، میتوان با پیادهسازی پیکربندیهای ترکیبی (Hybrid Configuration) در نقاط انتهایی خارجی (External Endpoints) شروع کرد. این اقدام به عنوان یک «برد سریع» (Quick Win) عمل کرده و اجازه میدهد سازمان بدون تغییرات گسترده، آمادگی خود را آزمایش کند.
هزینهها و معیارهای موفقیت
مدیران باید واقعبین باشند؛ هزینه مهاجرت کامل در شرکتهای بزرگ میتواند بسیار زیاد باشد. برای اندازهگیری پیشرفت، معیارهای دقیقی مانند درصد خدمات حیاتی ارزیابی شده، تعداد سیستمهای پشتیبانینشده شناسایی شده و پوشش مدیریت گواهینامهها (Certificate Management) پیشنهاد میشود.
در نهایت، این موضوع نباید صرفاً به عنوان یک مشکل امنیتی دیده شود، بلکه یک استراتژی بقای تجاری است. تعویق در شروع این مسیر، نه تنها ریسک را افزایش میدهد، بلکه هزینه نهایی اجرای اضطراری را چندین برابر خواهد کرد.
بهروزرسانی (اکتبر 8, 2026 — CyberScoop)
بهروزرسانی: تحقیقات اخیر شرکت Oratomic (برآمده از Caltech) نشان میدهد که ساخت یک کامپیوتر کوانتومی با قابلیت شکستن رمزنگاری (CRQC)، ممکن است به منابع فیزیکی بسیار کمتری نسبت به تخمینهای قبلی نیاز داشته باشد. این یافتهها حاکی از آن است که تهدید کوانتومی سریعتر از پیشبینیهای پیشین محقق خواهد شد.
در همین راستا، غولهای فناوری و نهادهای نظارتی در حال تسریع برنامههای خود هستند. شرکت گوگل هدف خود برای انتقال کامل به رمزنگاری پساکوانتومی (Post-Quantum Cryptography یا PQC) را سال ۲۰۲۹ تعیین کرده است. این اقدام نشاندهنده سطح بالای ریسکی است که حتی پیشرفتهترین سازمانهای حوزه رمزنگاری در جهان احساس میکنند.
همزمان، کاخ سفید مهلتهای زمانی سختگیرانهای را برای سیستمهای فدرال آمریکا ابلاغ کرده است. بر اساس این دستورالعمل، سیستمهای با ارزش بالا (High Value Systems) باید تا پایان سال ۲۰۳۰ برای فرآیند «تثبیت کلید» (Key Establishment) و تا پایان سال ۲۰۳۱ برای «امضاهای دیجیتال» (Digital Signatures) به استانداردهای PQC مهاجرت کنند تا در برابر تهدیدات احتمالی کامپیوترهای کوانتومی مقاوم شوند.