حمله اخیر موشکهای بالستیک حوثیها به ریاض و تلاش سیستمهای پدافندی عربستان برای رهگیری آنها، بار دیگر بحثهای مربوط به کارآمدی استراتژیهای دفاعی در منطقه را به gündem آورده است. با وجود اینکه عربستان سعودی یکی از گرانترین و پیشرفتهترین زرادخانههای نظامی جهان را در اختیار دارد، اما حملات مکرر به نقاط حساس از جمله نزدیکی فرودگاه پایتخت، نشاندهنده شکاف میان قدرت سخت نظامی و کنترل عملیاتی است.
تضاد میان تجهیزات پیشرفته و نتایج میدانی
از زمان آغاز عملیات نظامی در سال ۲۰۱۵، عربستان با هدف متوقف کردن پیشروی حوثیها وارد جنگ شد. با این حال، تحلیلها نشان میدهد که قدرت نظامی به تنهایی نتوانسته است منجر به کنترل سیاسی یا نظامی پایدار شود. در حال حاضر، جنبش حوثی کنترل بخشهای وسیعی از سواحل دریای سرخ یمن، از جمله بندر موکا و ادعای مالکیت جزیره پریم در تنگه بابالمندب را در اختیار دارد.
تحلیل امنیتی: فراتر از سختافزار
این وضعیت برای مدیران امنیت و استراتژیستها یک درس مهم است: داشتن پیشرفتهترین ابزارها (Arsenal) بدون یک استراتژی جامع و متناسب با محیط عملیاتی، نمیتواند تضمینکننده امنیت کامل باشد. در حوزه دفاعی، همانطور که تجهیزات گرانقیمت لزوماً مانع از نفوذ یا حمله نمیشوند، در فضای سایبری نیز داشتن ابزارهای امنیتی پیشرفته بدون یک استراتژی مدیریت ریسک و پاسخ به حوادث (Incident Response)، منجر به شکست در برابر تهدیدات متکثر میشود.