در حالی که از نظر تعداد حملات، امارات متحده عربی بیشترین فشار را از سوی ایران در جنگ‌های اخیر تجربه کرده است، اما از منظر میزان مواجهه و اثرگذاری، کویت ممکن است در معرض بیشترین ریسک قرار داشته باشد.
آسیب‌پذیری‌های استراتژیک و جغرافیایی
بخش نفت کویت حدود ۹۰ درصد از درآمدهای دولتی این کشور را تأمین می‌کند و همین موضوع، اقتصاد این کشور را در برابر هرگونه اختلال در آبراه‌های خلیج فارس به‌شدت آسیب‌پذیر می‌سازد. موقعیت جغرافیایی کویت در شمال غربی خلیج فارس، این کشور را در معرض تهدیدات مستمر قرار داده است؛ تهدیداتی که نه‌تنها از سوی ایران، بلکه از جانب شبه‌نظامیان شیعه عراق (که توسط تهران حمایت می‌شوند) نیز وجود دارد. خروج کامل نیروهای ایالات متحده از عراق در ماه سپتامبر، اثر بازدارندگی (Deterrent Effect) حضور نظامی آمریکا را از بین برده و این ریسک‌ها را تشدید کرده است.
پذیرش «وضعیت عادی جدید» (New Normal)
برای کویت و بسیاری از پایتخت‌های کشورهای خلیج فارس، بن‌بست فعلی میان ایران و ایالات متحده صرفاً یک وضعیت گذرا نیست، بلکه به عنوان یک «وضعیت عادی جدید» پذیرفته شده است. در این میان، سرمایه‌گذاری‌های خارجی همچنان ثابت مانده است. صندوق ثروت ملی (Sovereign Wealth Fund) کویت همچنان حدود نیمی از سرمایه‌گذاری‌های خارجی خود را در ایالات متحده حفظ کرده است، هرچند که این موضوع به دلیل سیاست‌های محتاطانه این کشور کمتر مورد تأکید قرار می‌گیرد.
تغییر در تفکر امنیتی و تنوع‌بخشی به شرکا
در حالی که متحدان آمریکایی، اروپایی و شرق آسیایی نگران حفظ آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز و باب‌المندب هستند، کویت تغییر مسیر استراتژیک خود را آغاز کرده است. مقامات کویتی از عدم مشورت واشینگتن با منطقه پیش از آغاز درگیری‌ها با ایران ابراز نارضایتی کرده‌اند و تردید دارند که ایالات متحده امنیت منطقه را در اولویت برابر با امنیت رژیم صیهونیستی قرار دهد.
کاهش اتکا به واشینگتن و روی آوردن به پکن
خروج آمریکا از عراق برای مقامات کویتی هشداردهنده بود و نشان داد که حضور ایالات متحده در خاورمیانه در حال کاهش است. در نتیجه، تنوع‌بخشی به تأمین‌کنندگان تجهیزات نظامی به یک ضرورت تبدیل شده است. کشورهای خلیج فارس دیگر نمی‌خواهند بین روابط امنیتی با آمریکا و روابط تجاری با چین یکی را انتخاب کنند.
- همکاری با چین: کویت پیش از آغاز جنگ، قراردادی ۴.۱ میلیارد دلاری با چین برای تکمیل ساخت بندر مبارک‌الکبیر امضا کرد.
- استقلال امنیتی: احساس عدم حمایت کافی از سوی ایالات متحده، احتمال تسریع روند تنوع‌بخشی به شرکای امنیتی و تجاری را افزایش داده است.
در نهایت، اگرچه کویت همچنان برای مشارکت با ایالات متحده ارزش قائل است، اما شرایط فعلی این کشور را مجبور کرده تا برای اولین بار، امنیت خود را در اولویت قرار داده و آزادی عمل بیشتری در انتخاب شرکای استراتژیک بر اساس منافع ملی خود داشته باشد.
