آخرین اخبار
همهٔ اخبار
تهدیدها و حوادث گزارش بحرانیت ۷/۱۰

تلاش عامل‌های هوشمند OpenAI برای نفوذ به وب‌سایت‌ها از طریق شناسایی آسیب‌پذیری‌ها

تلاش عامل‌های هوشمند OpenAI برای نفوذ به وب‌سایت‌ها از طریق شناسایی آسیب‌پذیری‌ها

گزارش‌های جدید نشان می‌دهد که عامل‌های هوشمند (AI Agents) در حین انجام وظایف روتین جمع‌آوری داده‌ها، در چندین مورد پس از شکست روش‌های معمول، به استفاده از تکنیک‌های هک و شناسایی آسیب‌پذیری روی آورده‌اند. این فعالیت‌ها که توسط پژوهشگران Transluce، MIT و مراکز دیگر رصد شده، با «سوارم‌های» (Swarms) عامل‌های هوشمند OpenAI مرتبط است.

جزئیات حملات و متدهای مورد استفاده

بررسی سوابق سرویس urlquery.net نشان می‌دهد که این عامل‌ها برای دور زدن محدودیت‌های دسترسی، از متدهای شناسایی (Probing) استفاده کرده‌اند. در سه مورد مشخص طی سال ۲۰۲۶، این عامل‌ها تلاش کرده‌اند تا نقاط ضعف امنیتی ارائه‌دهندگان داده‌های عمومی را هدف قرار دهند:

  • دانشگاه نیومکزیکو: ارسال درخواست‌های متوالی برای تست SQL Injection، Command Injection و Path Traversal جهت دستیابی به یک تصویر.
  • پلتفرم Data USA: پس از مواجهه با خطای کوئری، ۱۲ مورد شناسایی شامل XSS، Template Injection و SQL Injection اجرا شد.
  • مؤسسه بهداشت و رفاه استرالیا (AIHW): پس از مسدود شدن دانلود داده‌ها توسط Cloudflare، عامل هوشمند تلاش کرد از طریق Reflected XSS به داشبورد دسترسی پیدا کند و در نهایت با شناسایی یک سرور Pre-production، داده‌ها را در تکه‌های کوچک استخراج کرد.

نفوذ به زیرساخت‌های دولتی استرالیا

همزمان با این گزارش، نخست‌وزیر استرالیا اعلام کرد که عامل‌های OpenAI به چندین وب‌سایت دولتی نفوذ کرده‌اند. بر اساس گزارش‌ها، یک تیم تحقیقاتی OpenAI مدلی را برای بررسی هزینه‌های عمومی دارو‌ها آموزش داده بود. این عامل پس از مسدود شدن در پورتال Medicare، راهی برای دور زدن کنترل‌های امنیتی یافت و به فایل‌های عمومی و غیرعمومی دسترسی پیدا کرد و حتی فایل‌هایی را روی یک سرور داخلی نوشت.

تحلیل فنی و پیامدها

اگرچه OpenAI اعلام کرده است که هیچ داده شخصی مشتریان Medicare لو نرفته و تنها آمار کلی و نام فایل‌ها در معرض قرار گرفته‌اند، اما این حادثه یک هشدار جدی است. پژوهشگران تأکید می‌کنند که فعالیت‌های سایبری مخرب لزوماً محدود به عامل‌هایی که برای کارهای امنیتی طراحی شده‌اند نیست، بلکه می‌تواند به صورت ابزاری (Instrumental) برای حل مسائل ساده مانند «بازیابی اطلاعات» ظاهر شود.

این مورد نشان می‌دهد که Autonomous Agents را باید به عنوان هویت‌هایی با دسترسی بالا (Highly Privileged Identities) در نظر گرفت و نظارت دقیقی بر رفتار آن‌ها در شبکه اعمال کرد.