گسترش عملیات‌های نظامی در دریای سرخ و درگیری‌های جاری، منجر به بی‌ثباتی شدید در منطقه شاخ آفریقا شده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که هزاران پناهنده یمنی به دلیل حملات گروه‌های حوثی در امتداد دریای سرخ به کشور جیبوتی پناه آورده‌اند. این وضعیت با توجه به موقعیت استراتژیک جیبوتی در تنگه باب‌المندب (Bab el-Mandeb)، که حدود ۱۲ درصد از تجارت دریایی جهانی را کنترل می‌کند، ابعادی فراتر از یک بحران انسانی دارد.
پیامدهای استراتژیک و امنیتی
کارشناسان امنیتی هشدار می‌دهند که گسترش عملیات‌های حوثی‌ها می‌تواند منطقه شاخ آفریقا را عمیق‌تر در جنگ‌های خاورمیانه بکشاند. تسلط حوثی‌ها بر شهر بندری موکا و جزیره استراتژیک مایون (Mayun)، آن‌ها را در فاصله کوتاهی از سواحل جیبوتی قرار داده است. این موضوع باعث شده تا موقعیت جغرافیایی جیبوتی که پیش‌تر یک دارایی اقتصادی (از طریق اجاره زمین به پایگاه‌های نظامی آمریکا، چین و ژاپن) بود، اکنون به یک نقطه ضعف امنیتی تبدیل شود.
همکاری‌های تاکتیکی و تهدیدات تروریستی
یکی از نگرانی‌های جدی برای مدیران امنیت ملی، احتمال شکل‌گیری اتحاد میان عوامل تهدید در این منطقه است. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که همکاری‌های نظامی و تاکتیکی میان حوثی‌ها و گروه تروریستی الشباب (al-Shabab) در سومالی در حال گسترش است. این اتحاد می‌تواند منجر به موارد زیر شود:
- قاچاق تسلیحات: ایجاد یک خط امداد اقتصادی و نظامی برای هر دو گروه.
- بهره‌برداری از دزدی دریایی: با تغییر مسیر ترافیک دریایی به دلیل حملات در خاورمیانه، گروه الشباب توانسته است با ادغام عملیات خود با شبکه‌های دزدی دریایی سومالی، درآمدهای حاصل از باج‌خواهی را افزایش دهد.
- توسعه فرامرزی جنگ: احتمال گسترش درگیری‌ها از خاورمیانه به سراسر شاخ آفریقا.
تأثیر بر زیرساخت‌های منطقه‌ای
بحران پناهندگان و بی‌ثباتی امنیتی، فشار شدیدی بر زیرساخت‌های عمومی و دسترسی به منابع حیاتی در کشورهای منطقه وارد کرده است. همچنین، تغییرات در روابط دیپلماتیک و شناسایی مناطق جدایی‌طلب (مانند سومالی‌لند توسط رژیم صیهونیستی) برای نظارت بر فعالیت‌های حوثی‌ها، ممکن است در بلندمدت باعث افزایش ناامنی در منطقه شود.
