گزارش‌های اخیر نشان می‌دهند که سازمان‌ها در حال پذیرش گسترده هوش مصنوعی (AI) هستند و همزمان با اتوماسیون (Automation) فرآیندها، در حال بازنگری در تعداد نیروهای متخصص امنیت سایبری می‌باشند. بر اساس داده‌های تحلیل شده، حدود ۵۶ درصد از سازمان‌ها کاهش نیروی کار حرفه‌ای را تجربه کرده‌اند که این تغییرات به طور مساوی میان نقش‌های سطح مبتدی (Entry-level) و نقش‌های باسابقه (Higher-level) تقسیم شده است.
تغییر ماهیت وظایف متخصصان امنیت
انتظار می‌رود در آینده نزدیک، هوش مصنوعی و ابزارهای اتوماسیون بخش بزرگی از تحلیل‌های روتین، اتصال رویدادهای امنیتی مرتبط و پیشنهاد پاسخ‌ها (Response suggestions) را بر عهده بگیرند. این تحول باعث می‌شود تمرکز متخصصان امنیت از فعالیت‌های تکراری به سمت وظایف استراتژیک‌تر تغییر یابد، از جمله:
- تحقیق و بررسی حملات پیچیده که شناسایی آن‌ها دشوار است (Hard-to-detect attacks).
- بازبینی و تایید یافته‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی برای اطمینان از دقت آن‌ها.
- تصمیم‌گیری نهایی و مدیریت بحران در طول حوادث (Incidents).
- تعیین اولویت‌های امنیتی بلندمدت و تبیین ریسک‌ها برای مدیران ارشد کسب‌وکار.
شکاف مهارتی و چالش‌های توسعه شغلی
بسیاری از سازمان‌ها با شکاف مهارتی (Skills gap) جدی روبرو هستند که مهم‌ترین آن‌ها مربوط به مدیریت ریسک‌های مرتبط با هوش مصنوعی، مدیریت هویت (Identity) و تهدیدات فیشینگ (Phishing) است. همچنین، حذف نقش‌های سطح مبتدی می‌تواند مسیر یادگیری و کسب تجربه عملی برای نسل‌های آینده متخصصان، محققان و رهبران امنیت را با چالش جدی مواجه کند.
در این فضای جدید، متخصصان ارشد باید سواد هوش مصنوعی (AI literacy)، تخصص در حوزه مدیریت هویت و دانش حاکمیت (Governance) را تقویت کنند تا بتوانند تعادل میان قدرت اتوماسیون و قضاوت انسانی (Human judgement) را در مدیریت ریسک‌های سازمانی برقرار سازند.
