با ظهور محاسبات کوانتومی، امنیت زیرساخت‌های مالی دیجیتال با چالش‌های بنیادین روبرو شده است. بیت‌کوین و اتریوم، دو بزرگ‌ترین پروتکل‌های بلاکچین، برای مقابله با این تهدید و دستیابی به کیف‌پول‌های مقاوم در برابر کوانتوم (Post-Quantum Wallets)، مسیرهای فنی متفاوتی را انتخاب کرده‌اند.
تفاوت در رویکرد اتریوم و بیت‌کوین
در اکوسیستم اتریوم، قراردادهای هوشمند (Smart Contracts) از نظر فنی قابلیت تایید امضاهای جایگزین را در حال حاضر دارا هستند. اما مسئله اصلی، امنیت حساب‌های موجود (Existing Accounts) است؛ چرا که محافظت از آن‌ها تنها با افزودن یک امضاکننده (Signer) جدید امکان‌پذیر نیست و نیازمند تغییرات ساختاری در نحوه مدیریت کلیدهاست.
در مقابل، پیشنهاد P2MR در شبکه بیت‌کوین، برخلاف تصور برخی، مستقیماً قابلیت‌های امضای پست-کوانتوم (Post-Quantum Signatures) را به پروتکل اضافه نمی‌کند. این تفاوت در رویکرد نشان می‌دهد که هر دو شبکه با چالش‌های منحصربه‌فردی در زمینه ارتقای امنیت رمزنگاری خود روبرو هستند.
