شرکت اپل اعلام کرد که به دلیل ریسکهای امنیتی ناشی از عوامل هوش مصنوعی (AI Agents)، در حال تقویت کنترلهای مربوط به تنظیمات Full Disk Access (FDA) در سیستمعامل macOS است.
چالشهای امنیتی دسترسی گسترده
اپل در بیانیهای اشاره کرد که برخی توسعهدهندگان از قابلیت Full Disk Access به گونهای استفاده میکنند که کاربران را در معرض خطر قرار میدهد. این دسترسی میتواند منجر به افشای تمامی فایلها، ایمیلها، پیامها و حتی تاریخچه مرورگر (Browsing History) بدون آگاهی کامل کاربر شود. در مورد اپلیکیشنهای ارتباطی، این موضوع میتواند حریم خصوصی مخاطبان کاربر را نیز به مخاطره بیندازد.
قابلیت Full Disk Access که از نسخه macOS Mojave معرفی شد، به کاربران اجازه میدهد تعیین کنند کدام برنامهها به کل سیستم و دادههای حساس (مانند بکآپهای Time Machine) دسترسی داشته باشند. فعالسازی این گزینه به برنامه اجازه میدهد محدودیتهای امنیتی استاندارد را دور زده و فایلهای سیستمی را بخواند یا تغییر دهد؛ قابلیتی که برای ابزارهای امنیتی و نرمافزارهای پشتیبانگیری ضروری است.
تاثیر هوش مصنوعی بر سطح حمله
با افزایش توانمندی و خودمختاری (Autonomous) عوامل هوش مصنوعی، ریسکهای مرتبط با این سطح از دسترسی بهطور قابل توجهی افزایش مییابد. اپل قصد دارد بهروزرسانیهایی را اعمال کند تا اطمینان حاصل شود که این دسترسیها تنها با اقدام صریح و آگاهانه کاربر اعطا میشوند.
این تصمیم در پی گزارشهایی درباره ابزار Muse متعلق به شرکت Meta اتخاذ شد. گزارشها نشان داد که این ابزار پس از دریافت دسترسی FDA، توانسته به پیامهای خصوصی iMessage یک خبرنگار دسترسی پیدا کند. اگرچه Meta اعلام کرد که این دسترسی نیازمند فعالسازی دو مرحلهای (FDA و Messages connector) است، اما این موضوع نشاندهنده سطح بالای دسترسی این ابزارهاست.
آسیبپذیریها و افزایش سطح دسترسی
علاوه بر این، پژوهشگر امنیتی Patrick Wardle یک اکسپلویت اثباتی (PoC) برای یک زیرو دِی در اپلیکیشن Muse مک با نام not-a-mused ارائه داد. این آسیبپذیری به یک فرآیند محلی بدون امتیاز (Unprivileged local process) اجازه میداد تا ترافیک دیکته Muse را تغییر مسیر داده و از دسترسیهای گسترده این برنامه برای افزایش سطح دسترسی (Privilege Amplification) استفاده کند.
همچنین آسیبپذیری دیگری با شناسه CVE-2026-100754 در اپلیکیشن ChatGPT برای مک شناسایی شد که میتوانست به مهاجم اجازه دهد کنترل دستیار هوشمند را به دست گرفته و به تاریخچه چتها و دادههای ذخیره شده دسترسی یابد.
این یافتهها نشان میدهد که ابزارهای مبتنی بر Agentic AI به دلیل دسترسی گسترده به سیستم (مانند میکروفون، دوربین، تقویم و فایلهای دیسک)، سطح حمله (Attack Surface) را بهطور قابل توجهی گسترش داده و در صورت وجود آسیبپذیری، به هدفی ایدهآل برای مهاجمان جهت سرقت دادههای حساس تبدیل میشوند.