یک مطالعه جامع بر روی داده‌های ردیابی ۳۶۷,۰۰۰ کشتی، وجود فعالیت‌های گسترده و سازمان‌یافته GPS Spoofing (جعل موقعیت مکانی) را در نقاط مختلف جهان تایید کرد. این پژوهش که توسط مؤسسه فناوری جورجیا (Georgia Institute of Technology) انجام شده، نشان می‌دهد که بسیاری از این مداخلات ماه ها پیش از وقوع حوادث دریایی جدی، در مناطق حساس شناسایی شده بودند.
شناسایی الگوهای غیرطبیعی در سیستم AIS
محققان با تحلیل داده‌های سیستم شناسایی خودکار (AIS)، ۳۱ منطقه با فعالیت‌های غیرعادی GPS را شناسایی کردند که در ۲۲ مورد از آن‌ها شواهد محکمی مبنی بر Spoofing در سطح وسیع وجود داشت. این حملات باعث می‌شوند کشتی‌ها موقعیت‌های نادرست یا جابه‌جایی‌های فیزیکی غیرممکن را گزارش کنند.
از آنجایی که سیگنال‌های GPS غیرنظامی معمولاً رمزنگاری نشده و احراز هویت نمی‌شوند، گیرنده‌ها در برابر سیگنال‌های جعلی آسیب‌پذیر هستند. محققان برای شناسایی این موارد، به دنبال گروه‌هایی از کشتی‌های مستقل گشتند که همزمان در یک منطقه، رفتارهای غیرمنطقی از خود نشان داده‌اند، از جمله:
- حرکت با سرعت‌های غیرممکن (بیش از ۶۰ گره دریایی).
- گزارش موقعیت در نقاط خشکی.
- انحراف بیش از ۵ کیلومتر از مسیر پیش‌بینی شده.
مناطق تحت تاثیر و الگوهای حمله
این بررسی‌ها منجر به شناسایی ۱۷,۹۳۶ مورد غیرعادی در ۲,۶۶۳ کشتی شد. الگوهای شناسایی شده شامل حرکت‌های دایره‌ای کامل، جهش‌های ناگهانی در خطوط مستقیم و گزارش موقعیت در نقاط داخلی خشکی (مانند نزدیکی فرودگاه ملکه علیا در اردن) بود. مناطقی که بیشترین میزان تداخل را تجربه کرده‌اند عبارتند از:
- دریای سرخ و مدیترانه شرقی.
- دریای سیاه و منطقه بالتیک.
- آب‌های شرق آسیا و تنگه هرمز.
- کانال پاناما و خلیج مکزیک.
ارتباط Spoofing با حوادث دریایی
یکی از یافته‌های کلیدی این مطالعه، ارتباط بین داده‌های تاریخی و حوادث واقعی است. در می ۲۰۲۵، کشتی کانتینربر MSC Antonia در دریای سرخ دچار زمین‌گیر شدن (Grounding) شد که علت آن GPS Spoofing اعلام گردید. محققان دریافتند که ۵ ماه پیش از این حادثه، در ژانویه ۲۰۲۵، الگوهای مشابهی از جابه‌جایی خطی در نزدیکی بندر سودان برای چندین کشتی دیگر ثبت شده بود.
محدودیت‌های تحلیل و شناسایی عامل تهدید
پژوهشگران تاکید می‌کنند که داده‌های AIS تنها موقعیت محاسبه شده توسط تجهیزات ناوبری کشتی را نشان می‌دهند و نمی‌توانند منبع سیگنال رادیویی جعلی یا عامل تهدید (Threat Actor) را شناسایی کنند. بنابراین، ارتباط این فعالیت‌ها با عملیات‌های نظامی یا سیستم‌های پدافندی، بر اساس تحلیل زمان و مکان است و نه شواهد فنی مستقیم از تجهیزات ارسال سیگنال.
با این حال، این مطالعه ثابت می‌کند که با مانیتورینگ مستمر حرکات کشتی‌ها، می‌توان پیش از وقوع حوادث ناوبری جدی، مناطق پرخطر را شناسایی و به خدمه کشتی‌ها هشدار داد.
