دولت بریتانیا اعلام کرده است که مبلغ ۹۰ میلیون پوند (حدود ۱۱۹ میلیون دلار) را برای ساخت و بهبود شبکه‌های گرمایشی اختصاص می‌دهد. هدف از این طرح، بازگردانی انرژی گرمایی اضافی تولید شده توسط دیتاسنترها (Datacenters) و کارخانه‌ها برای گرم کردن منازل مسکونی و سایر کاربردهای شهری است.
پروژه‌های کلان گرمایشی در لندن
طبق اعلام وزارت امنیت انرژی و خالص صفر (DESNZ)، این طرح باعث کاهش هزینه‌های گرمایشی برای بیش از ۷۵۰ هزار خانوار خواهد شد. یکی از محورهای اصلی این برنامه، یک «پروژه گرمایشی عظیم» است که شامل توزیع آب گرم از طریق تونل‌هایی در زیر رودخانه تیمز است. برای این بخش از پروژه ۴۱ میلیون دلار بودجه در نظر گرفته شده تا ۶۵۰ هزار خانه در لندن به «گرمای پاک» دسترسی داشته باشند و وابستگی پایتخت به گاز کاهش یابد.
چالش‌های فنی و زیرساختی
با وجود اهداف بلندپروازانه، این پروژه با چالش‌های جدی روبروست:
- بهره‌وری انرژی: موسسه Uptime اشاره کرده است که دمای خروجی دیتاسنترها معمولاً برای گرمایش خانگی کافی نیست و نیاز به پمپ‌های گرمایشی (Heat Pumps) دارد که خود انرژی مصرف می‌کنند.
- تکنولوژی قدیمی: گزارش‌های انجمن TechUK نشان می‌دهد که اکثر شبکه‌های گرمایشی فعلی در بریتانیا از نسل سوم هستند که بازدهی کمتری نسبت به نسل پنجم (سازگار با دمای پایین دیتاسنترها) دارند.
- لجستیک موقت: تا زمان تکمیل تونل‌ها در دهه ۲۰۳۰، دولت قصد دارد آب گرم را از طریق بارج‌های الکتریکی در رودخانه تیمز جابه‌جا کند که این موضوع مورد انتقاد بسیاری از کارشناسان قرار گرفته است.
تأثیر بر پذیرش اجتماعی دیتاسنترها
از نظر استراتژیک، این رویکرد می‌تواند به پذیرش بیشتر دیتاسنترهای جدید در جوامع محلی کمک کند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد حدود ۶۰ درصد از مردم بریتانیا معتقدند مجوز ساخت دیتاسنترها باید مشروط به تأمین گرمای تلف‌شده برای منازل و کسب‌وکارهای محلی باشد. این اقدام می‌تواند تصویر دیتاسنترها را از مراکز مصرف‌کننده انرژی به تامین‌کنندگان منابع انرژی تغییر دهد.
