حملات سایبری مبتنی بر هوش مصنوعی (AI-Enabled Cyber Attacks)، عملیات‌های مخربی هستند که در آن‌ها عوامل تهدید از فناوری‌های AI و به‌ویژه مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) برای برنامه‌ریزی، اجرا یا مقیاس‌پذیری هر بخشی از یک حمله استفاده می‌کنند.
کاربردهای هوش مصنوعی در زنجیره حمله
این فناوری‌ها در مراحل مختلفی از یک عملیات تهاجمی به کار گرفته می‌شوند، از جمله:
- مهندسی اجتماعی: تولید متون فریبنده برای Phishing و ایجاد پیش‌زمینه‌های جعلی با استفاده از Deepfake.
- توسعه بدافزار: کدنویسی، بهینه‌سازی و عیب‌یابی (Debugging) بدافزارها.
- مدیریت آسیب‌پذیری: شناسایی سریع‌تر نقاط ضعف و توسعه Exploit برای آن‌ها.
- اتوماسیون نفوذ: اجرای کامل مراحل نفوذ (Intrusion) از ابتدا تا انتها.
تکامل از اسکریپت به خودمختاری
در اکثر موارد مشاهده شده، مهاجمان هوش مصنوعی را به Playbookهای موجود خود اضافه می‌کنند تا سرعت و مقیاس حملات را افزایش دهند. با این حال، پیشرفته‌ترین موارد با مفهوم خودمختاری (Autonomy) متمایز می‌شوند. در این سناریوها، مدل AI به عنوان یک Agent به ابزارهای تهاجمی متصل شده و به جای پیروی از یک اسکریپت ثابت، نتایج هر مرحله را تحلیل کرده و اقدام بعدی را به‌صورت مستقل انتخاب می‌کند.
