عاملهای هوش مصنوعی (AI Agents) به طور فزایندهای در حال کسب دسترسیهای خودکار به دادههای حساس سازمانی در محیطهای ابری (Cloud Environments)، اپلیکیشنها و سیستمهای تجاری هستند. با گسترش این سطح از دسترسی، سازمانها با یک چالش جدید در حوزه حاکمیت (Governance) مواجه شدهاند: درک این موضوع که این عاملها نه تنها به چه دادههایی دسترسی دارند، بلکه در عمل چه دادههایی را استخراج، استفاده و افشا میکنند.
شکاف بین سیاستهای دسترسی و رفتار واقعی
برای مدیران ریسک و تطبیق (Compliance)، تعریف سیاستها و مجوزهای دسترسی تنها بخشی از معادله است. سازمانها برای مدیریت بهینه نیاز به دید (Visibility) کامل روی فعالیتهای این عاملها دارند تا بتوانند موارد زیر را ارزیابی کنند:
- آیا دادههای حساس و تحت نظارت (Regulated Data) به درستی مدیریت میشوند؟
- چه شکافهایی بین دسترسیهای تعریف شده (Intended Access) و رفتار واقعی عاملها وجود دارد؟
- چگونه میتوان با مقیاسپذیری پذیرش هوش مصنوعی، سطح پاسخگویی و مسئولیتپذیری (Accountability) را افزایش داد؟