دستیار هوش مصنوعی Muse که توسط شرکت Meta معرفی شده و دسترسی‌های گسترده‌ای به سیستم کاربر دارد، با یک آسیب‌پذیری Zero-Day جدی مواجه شده است. این نقص امنیتی به اپلیکیشن‌های محلی و دستورات Terminal اجازه می‌دهد تا کنترل کامل این Agent را در دست بگیرند و تمامی لایه‌های امنیتی macOS را دور بزنند.
جزئیات فنی آسیب‌پذیری و مکانیسم حمله
این آسیب‌پذیری از طریق دسترسی به Token احراز هویت کاربران در حساب Muse فعال می‌شود. توسعه‌دهندگان Meta این دستیار را به‌گونه‌ای طراحی کرده‌اند که هر اپلیکیشن نصب‌شده یا کد اجرا شده در سیستم، فارغ از سطح دسترسی‌های (Permissions) تعریف شده در macOS، بتواند تنظیمات مستندی را تغییر دهد. یکی از این تنظیمات، نقطه اتصال (Endpoint) مربوط به تبدیل گفتار به متن (Transcription) است.
در حالت عادی، این درخواست‌ها به سرورهای Meta ارسال می‌شوند، اما مهاجم می‌تواند با تغییر این Endpoint به سرور شخصی خود، Token احراز هویت کاربر را سرقت کند. با به‌دست آوردن این توکن، مهاجم می‌تواند از طریق دستورات صوتی یا متنی، Muse را مجبور به انجام عملیات مخرب کند، از جمله:
- نوشتن فایل‌های بدافزار روی دیسک (Disk)
- گرفتن عکس از طریق دوربین بدون اطلاع کاربر
- استخراج آرشیو پیام‌های WhatsApp و ارسال آن به سرور مهاجم
نقض مدل امنیتی macOS
سیستم‌عامل macOS سال‌هاست که برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز اپلیکیشن‌ها به منابع حساس (مانند میکروفون، دوربین و مکان)، مکانیزم‌های سخت‌گیرانه‌ای را پیاده کرده است. اما Muse با درخواست دسترسی‌های گسترده برای مدیریت تقویم، ایمیل و شبکه‌های اجتماعی، عملاً این دفاعات را خنثی می‌کند. پاتریک واردل (Patrick Wardle)، متخصص امنیت macOS و کشف‌کننده این حفره، معتقد است که تصمیم Meta برای انتقال پردازش‌های Dictation به Cloud به‌جای پردازش محلی (On-device)، عامل اصلی ایجاد این نقطه ضعف بوده است.
واکنش‌های بازار و محدودیت‌های Amazon
همزمان با افشای این موضوع، شرکت Amazon دسترسی Muse را به وب‌سایت خود مسدود کرد. آمازون اعلام کرد که Muse یک Agent غیرمجاز است که شرایط استفاده از سرویس‌های این شرکت را نقض می‌کند. این اقدام نشان‌دهنده نگرانی شرکت‌های بزرگ از مدل‌های Agentic AI است که می‌توانند به‌جای کاربر، خرید انجام داده یا تراکنش‌های مالی مدیریت کنند.
تحلیل نهایی برای مدیران امنیت
این مورد نشان می‌دهد که ادعاهای Meta مبنی بر «طراحی Muse بر پایه حریم خصوصی و امنیت» با واقعیت‌های فنی همخوانی ندارد. برای سازمان‌هایی که از ابزارهای AI Agentic استفاده می‌کنند، این یک هشدار جدی است که دسترسی‌های سطح بالا (Privileged Access) در ابزارهای هوش مصنوعی می‌تواند به یک بردار حمله (Attack Vector) قدرتمند تبدیل شود که حتی سیستم‌های امنیتی پیشرفته سیستم‌عامل را نیز بی‌اثر کند.
