پاتریک واردل (Patrick Wardle)، پژوهشگر امنیتی و بنیان‌گذار Objective-See، یک آسیب‌پذیری از نوع Zero-Day را در اپلیکیشن Muse شرکت Meta برای سیستم‌عامل macOS شناسایی کرده است. این نقص امنیتی به بدافزارهای محلی اجازه می‌دهد تا ترافیک مربوط به دستورات صوتی (Dictation) را به مقصدی تحت کنترل مهاجم تغییر مسیر دهند.
جزئیات فنی آسیب‌پذیری
طبق گزارش منتشر شده، اپلیکیشن Muse دارای یک تنظیم مستند نشده به نام endo_voyager_dictation_endpoint است. یک فرآیند محلی بدون نیاز به دسترسی‌های مدیریتی (Unprivileged Process) می‌تواند این تنظیم را تغییر داده و ترافیک صوتی را به یک Endpoint خارجی هدایت کند. این اتفاق منجر به پیامدهای زیر می‌شود:
- افشای فایل‌های صوتی ضبط شده و Promptهای ارسالی به مدل AI.
- امکان اجرای حملات Prompt Injection.
- سرقت توکن‌های احراز هویت (Authentication Material).
- سوءاستفاده از دسترسی‌های گسترده‌ای که کاربر به اپلیکیشن Muse اعطا کرده است.
تحلیل سطح دسترسی و ریسک
این آسیب‌پذیری توسط مهاجمان از راه دور (Remote) قابل بهره‌برداری نیست و نیازمند اجرای کد در محیط محلی سیستم است. با این حال، این نقص در واقع یک آسیب‌پذیری Privilege Escalation (ارتقاء سطح دسترسی) محسوب می‌شود؛ زیرا بدافزارهای محلی می‌توانند از طریق این حفره، دسترسی‌های بسیار گسترده‌تری نسبت به حالت عادی به داده‌های کاربر پیدا کنند.
چالش‌های امنیتی در عصر AI Agents
واردل اشاره می‌کند که اپلیکیشن‌های مبتنی بر هوش مصنوعی به دلیل نیاز به دسترسی‌های وسیع به داده‌ها و ابزارهای سیستم برای کاربردی بودن، می‌توانند چارچوب‌های امنیتی سیستم‌عامل مانند TCC در macOS را دور بزنند. این موضوع باعث می‌شود که ابزارهای EDR در تشخیص اینکه دستورات صادر شده از سوی کاربر است یا یک مهاجم، دچار مشکل شوند، زیرا Agentهای هوش مصنوعی خود دارای مجوزهای گسترده‌ای هستند.
نقد رویکرد Meta
در این تحلیل ذکر شده است که Meta به جای استفاده از APIهای دیکته محلی اپل (On-device local dictation) که امن‌تر هستند، مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. این تصمیم احتمالاً به دلیل تمایل شرکت برای دسترسی بیشتر به داده‌های کاربران بوده که در نهایت منجر به افزایش سطح حمله (Attack Surface) شده است.
