اقدامات اخیر وزارت دادگستری و FBI ایالات متحده در برچیدن زیرساخت‌های آنلاین مربوط به پلتفرم‌های هک تحت حمایت دولت چین، نشان‌دهنده تلاش واشینگتن برای مقابله با تهدیدات سایبری است. با این حال، تداوم و بازگشت مجدد کارزارهای هکری نشان می‌دهد که مقابله با حملات به صورت تک‌گیره (Individual incidents) نمی‌تواند مزایای استراتژیک حاصل از سال‌ها فعالیت سایبری چین را خنثی کند.
شکاف در استراتژی بازدارندگی (Cyber Deterrence)
رویکرد سنتی ایالات متحده به بازدارندگی سایبری، عملیات‌های چین را به عنوان حوادث امنیتی مجزا در نظر می‌گیرد. اما برای جلوگیری از کسب مزیت توسط چین، ایالات متحده باید با اکوسیستم (Ecosystem) گسترده هکری که حول محور دولت چین شکل گرفته است، مقابله کند. این اکوسیستم شامل پیمانکاران و گروه‌های مختلفی است که به طور مداوم در حال بازسازی ظرفیت‌های عملیاتی خود هستند و به راحتی پس از هر بار شناسایی، دوباره ظاهر می‌شوند.
نمونه‌های موردی: Volt Typhoon و Salt Typhoon
تحلیل‌های اخیر نشان‌دهنده سطح بالای نفوذ گروه‌های چینی در زیرساخت‌های حیاتی است:
- Volt Typhoon: این کارزار توانست به زیرساخت‌های حیاتی ایالات متحده در گوام دسترسی پیدا کند؛ دسترسی‌ای که می‌تواند در درگیری‌های احتمالی آینده بسیار حیاتی باشد. با وجود حذف برخی از نقاط نفوذ اولیه، تحلیلگران هشدار می‌دهند که زیرساخت‌های هدف همچنان آسیب‌پذیر هستند.
- Salt Typhoon: این شبکه هکری شبکه‌های مخابراتی ایالات متحده را هدف قرار داد و امکان جمع‌آوری اطلاعات حساس از سیستم‌های نظارتی و ارتباطات کارکنان کنگره را فراهم کرد.
معضل اقتصادی و استراتژیک
واشینگتن در یک بن‌بست قرار دارد. اعمال تحریم‌ها، محدودیت‌های صادراتی یا تحقیقات کیفری می‌تواند هزینه‌های اقتصادی سنگینی برای ایالات متحده داشته باشد. از سوی دیگر، چین می‌تواند با اقدامات متقابل (Countermeasures) مانند محدود کردن دسترسی به مواد معدنی استراتژیک، به تولیدات دفاعی و اقتصاد آمریکا آسیب برساند.
اگر یک نهاد دولتی بتواند خسارت ناشی از تحریم یک پیمانکار را جبران کرده و جایگزین جدیدی پیدا کند، تلاش‌های واشینگتن تنها منجر به یک وقفه موقت خواهد شد، نه تغییر در رفتار کلی چین. در واقع، چالش اصلی این است که آیا ایالات متحده می‌تواند هزینه‌های اقتصادی لازم برای بازدارندگی واقعی را متحمل شود یا خیر؛ چرا که زمانی که جاسوسی سایبری (Cyber Espionage) می‌تواند به ابزاری برای ایجاد اختلال در زیرساخت‌ها تبدیل شود، ارزش بازدارندگی در برابر هزینه‌های آن به شدت مورد بحث است.
