گزارش جدید دیوان حسابرسی اروپا (ECA) نشان می‌دهد که توانایی اتحادیه اروپا در شناسایی و پاسخ به حوادث سایبری به دلیل شکاف‌های جدی در اشتراک‌گذاری اطلاعات و عدم هماهنگی میان نهادهای ملی و اتحادیه با چالش‌های جدی روبروست. اگرچه چارچوب‌های همکاری در حال توسعه هستند، اما بسیاری از اقدامات لازم برای مقابله با حوادث گسترده و حیاتی همچنان ناقص مانده است.
ضعف در اشتراک‌گذاری اطلاعات و هماهنگی
یکی از نقاط ضعف اصلی شناسایی شده، تبادل ناکافی اطلاعات است. با وجود تصویب Cyber Blueprint در سال ۲۰۲۵ برای شفاف‌سازی نقش‌ها در مدیریت بحران‌های سایبری، همکاری میان دو شبکه کلیدی یعنی شبکه CSIRTs (تیم‌های پاسخ به حوادث ملی) و EU-CyCLONe (پشتیبان همکاری‌های سطح اتحادیه) هنوز به صورت رسمی تعریف نشده است.
علاوه بر این، تفاوت در قوانین امنیت ملی کشورهای عضو و روند اجرای تدریجی دستورالعمل NIS 2، شناسایی زودهنگام تهدیدات و هماهنگی در پاسخ‌های عملیاتی را دشوار کرده است.
تأخیر در سیستم‌های هشدار و هم‌پوشانی سازمانی
- سیستم هشدار سایبری: بررسی‌ها نشان می‌دهد سیستم هشدار سایبری اروپا (European Cybersecurity Alert System) به دلیل تأخیر در فرآیندهای خرید (Procurement) و نبود استانداردهای فنی و طبقه‌بندی مشترک، هنوز عملیاتی نشده است.
- هم‌پوشانی وظایف: گزارش ECA به تداخل وظایف میان مرکز وضعیت سایبری کمیسیون اروپا و آژانس امنیت سایبری اتحادیه اروپا (ENISA) اشاره دارد. هر دو نهاد در زمینه‌هایی نظیر پایش تهدیدات و ایجاد آگاهی موقعیتی (Situational Awareness) فعالیت می‌کنند که منجر به موازی‌کاری شده است.
ریسک‌های امنیتی در مدیریت بودجه
گزارش مذکور هشدار می‌دهد که نظارت بر سازمان‌های دریافت‌کننده بودجه‌های امنیت سایبری (تحت برنامه Digital Europe) ضعیف است. عدم تأیید ارزیابی‌های مربوط به مالکیت و کنترل شخص ثالث توسط مرکز صلاحیت امنیت سایبری اروپا، می‌تواند منجر به دسترسی کشورهای غیرعضو اتحادیه به زیرساخت‌های حساس، داده‌های عملیاتی و فناوری‌های حیاتی شود.
