سیستمهای نظارتی در چین به شکلی گسترده در تمامی لایههای اجتماعی ادغام شدهاند و نشان میدهند که تلاش برای کنترل جامع چه هزینههای عملیاتی و اقتصادی سنگینی به همراه دارد.
گسترش شبکه نظارتی و شناسایی
امروزه دوربینهای امنیتی در شهرهای چین به طور گستردهای مستقر شدهاند و دسترسی به اینترنت خارجی به شدت محدود شده است. استفاده از VPN برای بسیاری از کاربران دشوار شده و برای نصب آنها اغلب نیاز به خروج از کشور است. علاوه بر این، الزامات شناسایی در تمامی جنبههای زندگی جاری شده است:
- ثبتنام واقعی (Real-name registration): از سال ۲۰۱۰، داشتن کارت شناسایی برای دریافت خدمات اینترنت موبایل الزامی شده است.
- محدودیتهای اقامتی: متلها و مکانهای اقامتی که پیشتر بدون ارائه مدارک شناسایی اتاق اجاره میدادند، تقریباً به طور کامل حذف شدهاند.
- سیستمهای تشخیص چهره (Facial Recognition): این سیستمها در مجتمعهای مسکونی مستقر شدهاند، هرچند در برخی موارد به دلیل نیازهای لجستیکی (مانند ورود پیکها)، حفرههایی در اجرای آنها دیده میشود.
هزینههای عملیاتی و مدیریت بحران
این شبکه نظارتی تنها به ابزارهای دیجیتال متکی نیست، بلکه با نیروی انسانی گسترده پشتیبانی میشود. برای مثال، در دوران سیاست Zero-COVID، تمامی سیستمهای کنترل فعال شدند تا افرادی که با موارد مثبت در تماس بودند، در کمتر از یک روز شناسایی و قرنطینه شوند. اجرای این سطح از نظارت نیازمند نیروی کار عظیمی برای مدیریت مراکز تست، نگهبانی از ورودیها و ضدعفونی محیط بود که فشار مالی شدیدی بر دولتهای محلی وارد کرد.
کلاهبرداریهای سایبری و شبکههای سازمانیافته
در حوزه جرایم سایبری، اخیراً سه عضو یک خانواده جنایی در مرز چین و میانمار به دلیل مدیریت شبکههای کلاهبرداری موسوم به Pig-Butchering به اعدام محکوم شدهاند. این شبکههای کلاهبرداری آنلاین که اغلب از نیروی کار ربوده شده استفاده میکنند، نمونهای از فعالیتهای گروههای تبهکار سازمانیافته در منطقه هستند. نکته قابل توجه در این پرونده، افشای همکاری برخی واحدهای گارد مرزی میانمار با این باندهای جنایی است.
لغزشهای امنیتی در زنجیره تأمین
در یک حادثه امنیتی اخیر، قطعات مربوط به جنگندههای F-35 به اشتباه به هنگکنگ ارسال شد. این خطا که ناشی از یک اشتباه اداری در شرکت UPS بود و نه یک عملیات جاسوسی، منجر به دسترسی احتمالی چین به جزئیات فنی یکی از پیشرفتهترین هواپیماهای نظامی ایالات متحده شد. این اتفاق نشاندهنده آسیبپذیریهای موجود در زنجیره تأمین (Supply Chain) حتی برای حساسترین تجهیزات نظامی است.