پژوهشگران امنیتی نقص امنیتی جدیدی را در دستیار هوش مصنوعی Meta با نام Muse شناسایی کرده‌اند که تحت عنوان GhostShares شناخته می‌شود. این آسیب‌پذیری باعث می‌شد مکالمات به اشتراک گذاشته شده توسط کاربران، از طریق تحلیل سوابق Passive DNS قابل شناسایی و بازیابی باشند.
مکانیسم حمله GhostShares
مشکل اصلی در نحوه ساخت آدرس‌های اشتراک‌گذاری (Share addresses) نهفته بود. سیستم Muse برای ایجاد لینک‌های اشتراک‌گذاری، از ترکیب عنوان گفتگو و یک شناسه تصادفی در زیردامنه cf.metaaiusercontent.com استفاده می‌کرد. این طراحی باعث می‌شد که هم Metadata توصیفی و هم شناسه دسترسی، مستقیماً درون Hostname قرار بگیرند، به جای اینکه Access Token خارج از لایه DNS مدیریت شود.
زمانی که مرورگر یک Hostname را از طریق زیرساخت‌های ثبت شده در سرویس‌های Passive DNS حل (Resolve) می‌کرد، این نام کامل در مجموعه‌داده‌های تاریخی آن سرویس ذخیره می‌شد. پژوهشگران با بازیابی این نام‌ها، می‌توانستند لینک‌های اشتراک‌گذاری را بدون نیاز به حدس زدن شناسه یا انجام حملات Brute forcing، بازسازی کنند.
پیامدهای امنیتی و افشای داده‌ها
بررسی‌ها نشان داد که این نقص می‌تواند منجر به دسترسی به اطلاعات بسیار حساس شود، از جمله:
- اسناد مربوط به بودجه‌های شخصی و معاملات املاک.
- یادداشت‌های بانکی حاوی بخش‌هایی از شماره حساب.
- درخواست‌های وام تجاری و بررسی‌های درآمدی مدیران ارشد (CEO).
- برنامه‌های تعطیلات کارکنان و جزئیات جلسات سازمانی.
این اطلاعات می‌توانست از مهاجمان برای حملات Social Engineering یا جعل هویت بسیار دقیق پشتیبانی کند.
پاسخ Meta و درس‌های امنیتی
پس از گزارش این یافته‌ها از طریق برنامه Bug Bounty شرکت Meta، این شرکت قابلیت اشتراک‌گذاری مذکور را متوقف کرد. با این حال، پژوهشگران هشدار دادند که حذف محتوا از سرور، لزوماً اثرات آن را از بین نمی‌برد؛ زیرا سوابق تاریخی DNS همچنان حاوی عنوان گفتگوها و لینک‌های بازسازی شده هستند.
این حادثه یادآور این نکته است که استفاده از فایل robots.txt هرگز نمی‌تواند جایگزین کنترل‌های دسترسی (Access Controls) مناسب باشد و مدیریت متادیتای DNS باید در طراحی سیستم‌های حساس لحاظ گردد.
