قابلیت جدید Computer History در اپلیکیشن ChatGPT برای سیستم‌عامل macOS با هدف افزایش آگاهی متنی (Context-aware) دستیار هوش مصنوعی معرفی شده است. با این حال، این ویژگی ریسک جدیدی را برای نشت داده‌های محلی ایجاد می‌کند که می‌تواند توسط بدافزارهای Infostealer در محیط macOS مورد سوءاستفاده قرار گیرد.
مکانیزم عملکرد و ذخیره‌سازی داده‌ها
این قابلیت که برای کاربران نسخه‌های Pro، Business و Enterprise در دسترس است، فعالیت‌های کاربر را به فایل‌های حافظه (Memory files) شبیه به دفترچه خاطرات تبدیل می‌کند. برخلاف قابلیت Recall مایکروسافت که از اسکرین‌شات‌های مداوم استفاده می‌کند، Computer History از macOS Accessibility APIs برای ایجاد جریانی از رویدادهای تعاملی (Interaction events) در وب‌سایت‌ها و برنامه‌های مجاز استفاده می‌کند.
داده‌های خام این رویدادها تا ۴۸ ساعت به صورت محلی ذخیره شده و سپس توسط ChatGPT به «خلاصه‌های حافظه» تبدیل می‌شوند. این فایل‌های متنی با فرمت Markdown در مسیرهای محلی سیستم ذخیره می‌گردند و طبق مستندات OpenAI، سایر برنامه‌هایی که تحت همان حساب کاربری اجرا می‌شوند، ممکن است به این فایل‌ها دسترسی داشته باشند.
تحلیل ریسک امنیتی
دغدغه اصلی امنیتی، ثبت مستقیم رمز عبور نیست، بلکه تبدیل فعالیت‌های حساس کاربر به فایل‌های متنی ساختاریافته است. این موضوع باعث می‌شود بدافزارهای Infostealer به جای جستجوی پراکنده در کوکی‌ها و تاریخچه مرورگر، به یک خلاصه جامع و انسان‌خوان از فعالیت‌های کاربر دسترسی پیدا کنند.
- جاسوسی جریان کاری (Workflow Intelligence): مهاجم می‌تواند پروژه‌های داخلی، مخاطبان مورد اعتماد و تراکنش‌های مالی را شناسایی کند.
- تسهیل حملات BEC: با دسترسی به این خلاصه‌ها، مهاجم می‌تواند حملات Business Email Compromise بسیار متقاعدکننده‌ای را بدون نیاز به رمز عبور اجرا کند.
- دور زدن پیام‌های محو‌شونده: حتی اگر پیامی در یک پلتفرم پیام‌رسان حذف شود، خلاصه آن ممکن است در تاریخچه Computer History باقی مانده باشد.
ارتباط با تهدیدات جاری
این ریسک در حالی مطرح می‌شود که کمپین‌های بدافزاری مانند MacSync در حال تکامل هستند و قابلیت‌های Backdoor را با سرقت داده‌های مرورگر و کیف پول‌های ارز دیجیتال ترکیب می‌کنند. افزودن لایه‌ای از «هوش جریان کاری» توسط ChatGPT، سطح حمله (Attack Surface) را برای این عوامل تهدید گسترده‌تر می‌کند.
سازمان‌ها باید این قابلیت را نه به عنوان یک ابزار بهره‌وری، بلکه به عنوان یک چالش جدی در حاکمیت داده‌ها (Data Governance) و امنیت نقاط انتهایی (Endpoint Security) تلقی کنند.
