آخرین اخبار
همهٔ اخبار
اکسپلویت‌ها گزارش بحرانیت ۸/۱۰

آسیب‌پذیری بحرانی IDOR در Letta؛ امکان جعل هویت و دسترسی غیرمجاز به داده‌های کاربران (CVE-2026-77937)

آسیب‌پذیری بحرانی IDOR در Letta؛ امکان جعل هویت و دسترسی غیرمجاز به داده‌های کاربران (CVE-2026-77937)

آسیب‌پذیری جدیدی با شناسه CVE-2026-77937 در سرویس Letta (که پیش‌تر با نام MemGPT شناخته می‌شد) شناسایی شده است. این نقص امنیتی که دارای امتیاز 8.6 (High) در مقیاس CVSS است، به مهاجمان اجازه می‌دهد تا با استفاده از یک نقص در مکانیزم احراز هویت، خود را به جای کاربران یا مستاجران (Tenants) دیگر جا بزنند.

جزئیات فنی و نحوه حمله

این آسیب‌پذیری از نوع IDOR (Insecure Direct Object Reference) یا همان دور زدن کنترل دسترسی از طریق کلیدهای تحت کنترل کاربر است. در نسخه‌های تا 0.16.8، سرور Letta به هدر user_id در درخواست‌های HTTP اعتماد می‌کند. یک مهاجم که دارای دسترسی سطح پایین (Low-privilege) به API باشد، می‌تواند با تغییر مقدار این هدر به شناسه (ID) یک کاربر هدف، به منابع او دسترسی پیدا کند.

نکته بسیار مهم این است که فعال بودن قابلیت LETTA_SERVER_SECURE نیز مانع از این حمله نمی‌شود؛ به این معنا که کنترل امنیتی اصلی این سرویس در برابر این نوع حملات ناتوان است.

پیامدهای امنیتی

مهاجم با سوءاستفاده از این نقص می‌تواند موارد زیر را در محیط‌های چند-مستاجری (Multi-tenant) انجام دهد:

  • خواندن (Read) اطلاعات حساس، حافظه (Memory) و تنظیمات عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agents).
  • تغییر (Modify) پیکربندی‌ها و داده‌های ذخیره شده کاربران دیگر.

در حال حاضر، کدهای اکسپلویت (Exploit Code) عمومی برای این آسیب‌پذیری در دسترس است که ریسک عملیاتی را به شدت افزایش می‌دهد، هرچند هنوز تایید نشده که این حمله به صورت گسترده در محیط‌های واقعی (In-the-wild) در حال انجام است.

راهکارهای مقابله و کاهش ریسک

از آنجایی که هنوز وصله (Patch) رسمی برای این نسخه منتشر نشده است، اقدامات زیر توصیه می‌شود:

  • استفاده از Reverse Proxy یا API Gateway: قرار دادن API سرور Letta پشت یک پروکسی که هدرهای user_id ارسالی از سمت کلاینت را حذف کرده و هویت کاربر را تنها از طریق توکن‌های تایید شده (Verified Tokens) تزریق کند.
  • محدودسازی دسترسی شبکه: دسترسی به API را تنها به شبکه‌های مورد اعتماد یا از طریق VPN محدود کنید و از قرار دادن مستقیم آن در معرض اینترنت خودداری نمایید.
  • جداسازی محیط‌ها: در صورت امکان، برای هر مستاجر (Tenant) از نمونه‌های (Instances) مجزا استفاده کنید تا مرزهای اعتماد (Trust Boundaries) حفظ شوند.