آخرین اخبار
همهٔ اخبار
تهدیدات پیشرفته (APT) گزارش بحرانیت ۸/۱۰

استفاده از Claude Code در حملات سایبری برای سرقت داده‌های زیرساخت‌های حیاتی و سایت‌های وردپرسی

استفاده از Claude Code در حملات سایبری برای سرقت داده‌های زیرساخت‌های حیاتی و سایت‌های وردپرسی

پژوهشگران امنیت سایبری از جزئیات یک کمپین دسترسی اولیه (Initial Access) دو منظوره پرده برداشته‌اند که با بهره‌گیری از هوش مصنوعی (AI)، سایت‌های وردپرسی (WordPress)، پلتفرم‌های تجارت الکترونیک و نهادهای زیرساخت‌های حیاتی (Critical Infrastructure) در اوکراین را هدف قرار داده است.

ترکیب ابزارهای سنتی و هوش مصنوعی

این فعالیت‌ها که ترکیبی از ابزارهای تهاجمی رایج مانند Cobalt Strike و یک لایه ارکستراسیون AI مبتنی بر Claude Code شرکت Anthropic است، به یک کارگزار دسترسی اولیه (Initial Access Broker) روس‌زبان و با انگیزه‌های مالی به نام CyberXero نسبت داده شده است. بر اساس تحلیل‌ها، این عامل تهدید (Threat Actor) حداقل از جولای ۲۰۲۶ فعال بوده است.

این عملیات را می‌توان به دو خط لوله (Pipeline) مجزا تقسیم کرد: یک کمپین جهانی و خودکار علیه پلتفرم‌های تجارت الکترونیک و وردپرس، و یک کمپین دستی و هدفمند علیه بخش انرژی و زیرساخت‌های حیاتی در اوکراین.

جزئیات فنی و آسیب‌پذیری‌های مورد استفاده

در بخش جهانی، این عامل تهدید بر روی نقاط ضعف امنیتی شناخته شده تمرکز کرده است، از جمله:

  • آسیب‌پذیری‌های wp2shell (CVE-2026-63030 و CVE-2026-60137)
  • آسیب‌پذیری SQL Injection در افزونه Support Board وردپرس (CVE-2026-4815)

این حملات منجر به استخراج داده‌های بیش از ۶۲۸,۰۰۰ رکورد مربوط به افراد اوکراینی از چهار سازمان مختلف شده است. همچنین موارد سرایت (Infection) در کشورهای لهستان، چین و هلند تایید شده است.

دور زدن محدودیت‌های اخلاقی هوش مصنوعی

یکی از جنبه‌های نوآورانه این حمله، نحوه استفاده از AI برای تولید کد تهاجمی است. برای دور زدن محدودیت‌های ایمنی مدل‌های زبانی (Model Refusals)، عامل تهدید از تکنیک‌های مهندسی کانتکست (Context-engineering) و بازنشانی نشست‌ها (Session-reset) استفاده کرده است. او به ایجنت AI القا می‌کرد که در حال اجرای یک «تست نفوذ مجاز (Authorized Pentest) روی زیرساخت‌های شخصی خود» است تا مدل را متقاعد به تولید اسکریپت‌های مخرب کند.

عملیات Master و کلاهبرداری صنعتی

در کنار CyberXero، عملیات دیگری به نام Operation Master شناسایی شده است که توسط عاملی با نام مستعار masterblack مدیریت می‌شود. این عملیات شامل مراحل زیر است:

  • نفوذ به شبکه‌های سازمانی از طریق دور زدن احراز هویت در گیت‌وی‌های GlobalProtect (CVE-2026-0257).
  • استفاده از فریم‌ورک AdaptixC2 برای کنترل سیستم‌ها.
  • ایجاد یک پلتفرم خودکار برای کلاهبرداری در فاکتورها (Invoice Fraud) که میلیون‌ها پیام جعلی را برای کاربران برزیلی ارسال کرده است.

توصیه‌های امنیتی

به سازمان‌هایی که از WordPress، Magento یا PrestaShop استفاده می‌کنند و یا سرورهای Redis خود را در معرض اینترنت قرار داده‌اند، توصیه می‌شود موارد زیر را بررسی کنند:

  • بررسی وجود مدیران (Administrators) غیرمجاز در وردپرس.
  • جستجوی وب‌شل‌های WSO (Web Shells) در سیستم.
  • بررسی ورودی‌های مشکوک در فایل ~/.ssh/authorized_keys در میزبان‌های Redis.

به‌روزرسانی (اکتبر 12, 2026 — Security Affairs)

به‌روزرسانی: تحلیل‌های جدید نشان می‌دهد که عامل تهدید CyberXero در واقع یک کارگزار دسترسی اولیه (Initial Access Broker) روسی‌زبان با انگیزه‌های مالی است که دسترسی‌های به‌دست‌آمده از شبکه‌ها را به مجرمان دیگر می‌فروشد. این گروه برای مدیریت عملیات خود از یک لایه ارکستراسیون هوش مصنوعی متشکل از ۵۱ عامل (AI Agents) تخصصی استفاده کرده است که وظایفی نظیر شناسایی (Reconnaissance)، جابجایی جانبی (Lateral Movement) و زنجیره‌سازی اکسپلویت (Exploit Chaining) را بر عهده داشتند.

در بخش فنی، این مهاجمان از ابزاری اختصاصی به نام wp2shell استفاده کردند که با سوءاستفاده از نقص در REST API وب‌سایت‌های وردپرس، عملیات تزریق اس‌کیو‌ال (SQL Injection) را انجام داده، حساب مدیر جعلی ایجاد و در نهایت یک وب‌شل (Webshell) روی سرور هدف نصب می‌کرد. مقیاس این حملات به گونه‌ای بود که در یک اجرای خودکار، هزاران هدف اسکن شده و در کمتر از ۶۰ ثانیه ده‌ها وب‌شل مستقر شدند.

نکته قابل توجه در این عملیات، تلاش مهاجم برای دور زدن محدودیت‌های امنیتی مدل Claude Code از طریق مهندسی اجتماعی بود؛ به این صورت که تمامی درخواست‌های مخرب را در قالب یک «تست نفوذ مجاز روی زیرساخت‌های شخصی» به هوش مصنوعی ارائه می‌داد تا از پاسخ‌های منفی مدل جلوگیری کند.

کشف این کمپین گسترده تنها به دلیل یک خطای انسانی رخ داد؛ عامل تهدید یک دایرکتوری باز (Open Directory) بدون هیچ‌گونه کنترل دسترسی روی سرور 46.21.250[.]135 رها کرده بود. این اشتباه باعث افشای بیش از ۹۰ هزار فایل، از جمله لاگ‌های نشست‌های هوش مصنوعی، اسکریپت‌های حاوی توکن‌های متنی (Plaintext Tokens) و داده‌های سرقت شده از قربانیان شد.