مهاجمانی که با حملات علیه بانک‌های کره جنوبی مرتبط هستند، از ابزارهای هوش مصنوعی نظیر Claude Code، DeepSeek، Grok و Zhipu AI در کنار ARTEX (یک فریم‌ورک متن‌باز برای تست نفوذ مبتنی بر هوش مصنوعی) استفاده کرده‌اند.
این کارزار (Campaign) نشان می‌دهد که چگونه مهاجمان می‌توانند سرویس‌های هوش مصنوعی را با ابزارهای سنتی هک ترکیب کنند تا نقاط ضعف سیستم‌های مختلف را شناسایی کنند. گزارش‌های منتشر شده نشان می‌دهند که این نفوذها منجر به افشای اطلاعات شخصی دست‌کم ۶۸,۰۰۰ نفر در هفت مؤسسه مالی شده است.
جزئیات فنی و ابزارهای مورد استفاده
محققان گروه Insikt از شرکت Recorded Future، عامل تهدید را TAG-217 نامیده‌اند. این گروه از ابزارهای زیر برای پیشبرد اهداف خود استفاده کرده است:
- سرقت فایل‌های کیف پول ارزهای دیجیتال (Cryptocurrency wallets).
- افزایش سطح دسترسی در سیستم‌های لینوکس (Linux privilege escalation).
- تست آسیب‌پذیری در دستگاه‌های موبایل (iPhone و Android).
مهاجمان همچنین از پروکسی‌های مسکونی (Residential Proxies) برای هدایت ترافیک و پنهان کردن منشأ اصلی خود استفاده کرده‌اند تا فعالیت‌های خود را از ترافیک عادی کاربران متمایز کنند.
تغییر پارادایم: از چت‌بات به عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agents)
یکی از نکات بسیار مهم این گزارش، تغییر رویکرد مهاجمان از پرسیدن سوالات ساده از چت‌بات‌ها به سمت استفاده از Agentic AI در جریان‌های کاری فنی (Technical Workflows) است. این یعنی هوش مصنوعی دیگر تنها یک مشاور نیست، بلکه در فرآیندهای مداوم مانند شناسایی (Reconnaissance)، تحویل Payload و بررسی فرآیندهای پرداخت به کار گرفته می‌شود.
توصیه‌های امنیتی برای مدیران SOC و CISO
برای مقابله با این نوع تهدیدات، سازمان‌ها باید اقدامات زیر را در اولویت قرار دهند:
- کاهش سطح مواجهه (Exposure) سرویس‌های حساس در دسترس اینترنت.
- بررسی دقیق مجوزهای دسترسی (Access Permissions) و پیکربندی‌ها.
- مانیتورینگ فعالیت‌های غیرعادی مانند ورودهای مشکوک، درخواست‌های مکرر برای داده‌های مشتریان و انتقال‌های غیرمنتظره.
باید توجه داشت که اگرچه هوش مصنوعی ابزارهای مهاجم را گسترش می‌دهد، اما اشتباهات امنیتی پایه همچنان ردپای آن‌ها را باقی می‌گذارد. تمرکز بر بستن شکاف‌های شناخته شده و پیوند دادن سریع شواهد (Evidence Linking) همچنان حیاتی است.
