گزارش جدید ریسک‌های نوظهور نشان می‌دهد که چهار مورد از پنج ریسک اصلی در سطح سازمان‌ها، مستقیماً با هوش مصنوعی (AI) در ارتباط است. بر اساس این تحلیل، اشتباه در محاسبات استراتژیک هوش مصنوعی و جایگزینی رقابتی توسط این فناوری، در رتبه‌های سوم و چهارم قرار گرفته‌اند. همچنین، شکاف در آمادگی نیروی کار برای کار با این فناوری، رتبه پنجم را به خود اختصاص داده است.
تسلط ریسک‌های مربوط به آسیب‌پذیری و انرژی
دو مورد از بالاترین ریسک‌ها برای دومین دوره متوالی، مربوط به کشف آسیب‌پذیری‌های سایبری (Cyber Vulnerabilities) توسط هوش مصنوعی و شوک‌های ژئوپلیتیک در زنجیره تأمین انرژی است. هوش مصنوعی می‌تواند به مهاجمان کمک کند تا نقص‌های نرم‌افزاری ناشناخته را با سرعتی بسیار بالاتر از توان تیم‌های امنیتی برای ارزیابی و رفع آن‌ها، شناسایی و اکسپلویت (Exploit) کنند. این موضوع می‌تواند منجر به افزایش زمان قرارگیری داده‌های حساس در معرض خطر و بالا رفتن هزینه‌های اصلاحی شود.
چالش‌های استراتژیک و عملیاتی
سازمان‌ها ممکن است با اتخاذ تصمیمات بزرگ استراتژیک یا عملیاتی بر اساس مزایای هوش مصنوعی که تحقق آن‌ها زمان‌بر است، دچار خطا شوند. فشار برای عقب نماندن از رقبا می‌تواند باعث شود شرکت‌ها پیش از درک کامل خروجی پروژه‌ها یا میزان آمادگی تیم‌های خود، منابع گسترده‌ای را به این حوزه اختصاص دهند. این امر می‌تواند باعث انحراف بودجه و نیروی انسانی از اولویت‌های دیگر شود.
- شکاف مهارت‌ها: تغییر سریع الزامات شغلی می‌تواند از آمادگی کارکنان پیشی بگیرد و منجر به بازدهی پایین سرمایه‌گذاری شود.
- ریسک رقابتی: شرکت‌هایی که پروژه‌های هوش مصنوعی خود را در مرحله آزمایشی (Pilot) متوقف کنند، ممکن است مشتریان خود را به رقبایی که از این فناوری برای ارائه خدمات بهتر استفاده می‌کنند، از دست بدهند.
توصیه‌های مدیریتی برای کاهش ریسک
برای مدیریت این تهدیدات، سازمان‌ها باید حاکمیت (Governance) مشخصی برای نظارت بر استراتژی هوش مصنوعی ایجاد کنند. ارزیابی باید به گونه‌ای انجام شود که هر ابتکار عمل، تأثیر آن بر سایر اولویت‌ها و منابع مشخص باشد. متخصصان توصیه می‌کنند که هوش مصنوعی باید به عنوان مجموعه‌ای از تصمیمات تجاری دیده شود که در آن، سرمایه‌گذاری‌ها باید به نتایج تجاری شفاف متصل شده و آمادگی تیم‌ها پیش از مقیاس‌پذیری (Scaling) حتماً تأیید شود.
