یک قطعه از تاریخ اینترنت که زمانی روی پای یک کبوتر جابه‌جا شده بود، اکنون در حراجی کریستیز (Christie’s) به فروش می‌رسد. تا این لحظه، مبلغ ۴,۰۰۰ دلار برای این مورد پیشنهاد شده است که احتمالاً گران‌ترین Ping تاریخ به شمار می‌رود.
داستان RFC 1149 و شوخی که جدی شد
این مورد خاص، یک بسته IP (IP packet) باقی‌مانده از آزمایشی در سال ۲۰۰۱ است. ریشه این ایده به اول آوریل ۱۹۹۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که دیوید ویتزمن (David Waitzman)، مهندس شبکه آمریکایی، سندی با عنوان RFC 1149 و نام «استانداردی برای انتقال دیتاگرام‌های IP توسط حامل‌های پرنده» منتشر کرد.
این پیشنهاد که در قالب یک شوخی برای روز اول آوریل و با زبانی کاملاً رسمی و خشک نوشته شده بود، توضیح می‌داد که چگونه کبوترهای نامه‌بر می‌توانند دیتاگرام‌های IP را بین دو نقطه منتقل کنند. در این سند اشاره شده بود که حامل‌های پرنده می‌توانند Bandwidth بالایی فراهم کنند، هرچند که Latency (تاخیر) در این روش بسیار زیاد خواهد بود.
پیاده‌سازی عملی توسط کاربران لینوکس
در حالی که اکثر افراد این موضوع را صرفاً یک شوخی دانستند، گروه کاربران لینوکس برگن (BLUG) تصمیم گرفتند این ایده را در عمل پیاده کنند. در ۲۸ آوریل ۲۰۰۱، این گروه با استفاده از کبوترهای مسابقه‌ای، چاپگرها و اسکنرها، RFC 1149 را به چالش کشیدند.
در این آزمایش، بسته‌های IP به صورت رشته‌های Hexadecimal روی تکه‌های کاغذ چاپ شده و به پای پرندگان بسته شدند تا بین دو لانه با فاصله ۵ کیلومتر جابه‌جا شوند. نتایج این شبکه کبوتر-محور چندان درخشان نبود؛ از ۹ بسته ارسال شده، تنها ۴ پاسخ دریافت شد که به معنای نرخ Packet-loss حدود ۵۶ درصد است.
ارزش تاریخی یک «هک خلاقانه»
با وجود نرخ خطای بالا، این شبکه در ابتدایی‌ترین سطح ممکن کار کرد؛ چرا که بسته‌های IP بدون نیاز به هیچ Router، کابل فیبر نوری یا ارائه‌دهنده مخابراتی، از طریق هوا منتقل شدند.
یکی از همین بسته‌ها اکنون در قالب یک طومار کوچک کاغذی به ابعاد ۴۱ در ۲۱۰ میلی‌متر، که اثرات تا شدن برای بستن به پای کبوتر را دارد، در حراجی قرار گرفته است. این اثر که در سال ۲۰۰۲ به ویتزمن اهدا شده بود، اکنون قاب شده و به عنوان نمادی از سنت «هک‌های خلاقانه» (Artful Hack) و روحیه طنز جامعه اولیه اینترنت جشن گرفته می‌شود.
